czwartek, 4 czerwca 2020

Cykl kryminalny z Antonim Fischerem



Ryszard Ćwirlej - Cykl kryminalny z Antonim Fischerem


Tam ci będzie lepiej (Wydawnictwo Czwarta Strona, Poznań 2015)
Tylko umarli wiedzą (Wydawnictwo Czwarta Strona, Poznań 2017)
Już nikogo nie słychać (Wydawnictwo Czwarta Strona, Poznań 2018)
Pójdę twoim śladem (Wydawnictwo Czwarta Strona, Poznań 2019)
Zaśpiewaj mi kołysankę (Wydawnictwo Czwarta Strona, Poznań 2020)


Ryszard Ćwirlej. Skończył socjologię na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Pracował jako dziennikarz w TVP Katowice, a później w TVP Poznań. Był zastępcą redaktora naczelnego poznańskiego Radia Merkury. Jest twórcą świetnie przyjętych kryminałów retro o Antonim Fischerze i międzywojennej Wielkopolsce: „Tam ci będzie lepiej”, „Tylko umarli wiedzą”, „Już nikogo nie słychać”, „Pójdę twoim śladem”. Książka „Już nikogo nie słychać” została nagrodzona Nagrodą Wielkiego Kalibru 2018 oraz Nagrodą Czytelników Wielkiego Kalibru 2018.

Powieści na stronie wydawcy:





środa, 3 czerwca 2020

„Elbing-Elbląg. Na zakręcie historii”



Wiktor Hajdenrajch „Elbing-Elbląg. Na zakręcie historii”
Powieść obyczajowa


Annelore Heike, młoda mieszkanka międzywojennego miasta Elbing, jest wrażliwą i inteligentną dziewczyną. Gdyby los sprawił, że mogłaby dorastać w innym miejscu i czasie, pewnie jej życie potoczyłoby się zupełnie inaczej. Tymczasem nadciąga upiorny 1939 rok wraz z widmem krwawej wojny. Annelore uparcie wierzy, że jako zapalona orędowniczka idei głoszonych przez Adolfa Hitlera będzie mogła przetrwać ten czas godnie i z podniesioną głową. Wkrótce przekona się, że każda wojna oznacza ból, chaos i zniszczenie – niezależnie od tego, po której stronie barykady się stoi...

Wiele lat później pisany przez nią pamiętnik przypadkiem wpadnie w ręce Anny i jej wnuka, a wspomnienia tragicznych czasów wojennej zawieruchy ożyją na nowo. Czy będą oni w stanie zrozumieć wybory i decyzje młodej dziewczyny, która niegdyś mieszkała w ich domu?

Źródło:

Recenzja powieści:

Wydawca: Novae Res
ISBN: 978-83-8147-780-2
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 546 



niedziela, 31 maja 2020

„Gdzie jest korona cara?”



Artur Pacuła „Gdzie jest korona cara?”
Wydanie II


Niezbyt często dziś się zdarza aby polski autor dożył chwili, w której napisana przez niego powieść cieszyć się będzie takim zainteresowaniem czytelników, że konieczny stanie się jej dodruk lub kolejne wydanie. Jeszcze rzadziej takiej chwili dożywają autorzy powieści przygodowych przeznaczonych dla młodych czytelników. Do ich nielicznego grona dołączył w tym roku autor powieści „Gdzie jest korona cara?” Artur Pacuła. Trzeba jednak przyznać, że wydawca nie ryzykował zbyt wiele decydując się na ten karkołomny z pozoru krok. Powieść Artura Pacuły zajęła bowiem drugie miejsce w Konkursie na Najlepszą Samochodzikową Książkę 2015 roku. Kapituła konkursu podjęła także decyzję o przyznaniu powieści wyróżnienia „za umiejętność pisania o sprawach młodzieży oraz stworzenie udanego scenariusza dla wakacyjnej przygody”[1].

Bohaterami powieści „Gdzie jest korona cara?” jest czwórka nastolatków Ala, Monika, Igor oraz Mirosław, zwany przez przyjaciół Mirasem. Młodzi ludzie spędzają ze sobą czas nie tylko na szkolnych korytarzach. Kiedy nadchodzi czas wakacji, wraz z nauczycielem historii Marcinem Krygierem (Bossem), odwiedzają miejsca na mapie naszego kraju, z którymi związane są nierozwikłane dotąd zagadki. Na kartach niniejszej, pierwszej w serii, książki młodzież wyrusza do znanego wszystkim miłośnikom tajemnic zamku Czocha. Podziemne tunele i ukryte w nich skarby… Czegóż więcej mogą pragnąć młodzi poszukiwacze przygód? Przyjaciele są przekonani, że to właśnie oni dokonają odkrycia tego czego nie zdążyli wywieźć ze sobą hitlerowcy w schyłkowych miesiącach II wojny światowej. Ich poczynania umiejętnie podsyca nauczyciel. Jak to zazwyczaj bywa w podobnych przypadkach, w pobliżu pojawiają się także inne osoby, które miałyby ochotę, w nie zawsze legalny sposób, wejść w posiadanie cennych depozytów.




Na kartach powieści znajdziemy także wiele ciekawostek, które powinny zainteresować amatorów wspinaczki skałkowej. Ci którzy w ten właśnie sposób spędzają wolny czas, będą mogli powrócić do chwil, kiedy pokonywali własne lęki i zahamowania gdy po raz pierwszy mierzyli się z niemal pionową ścianą skalną. Trudno w to uwierzyć, ale autor przyznał w wywiadzie dla Forum Miłośników Pana Samochodzika:  „Nigdy i nigdzie się nie wspinałem. Nie mam do tego zdolności. Chyba się też boję. Jednak zazdroszczę wszystkim, którzy to robią. Widziałem błysk w oku mojej córki, kiedy zjeżdżała tyrolką i wiedziałem, że to jest coś wspaniałego. Jej obóz wspinaczkowy był inspiracją”[2].

Artur Pacuła jest miłośnikiem twórczości Zbigniewa Nienackiego i Alfreda Szklarskiego. W niniejszej powieści można dostrzec także inspirację utworami Aleksandra Minkowskiego. Ten zmarły w 2016 r. pisarz wiele miejsca w swoich książkach adresowanych do młodych czytelników poświęcał problemom nastolatków, ich relacjom z rówieśnikami i z  rodzicami. W niniejszej książce jest podobnie. Młodzi bohaterowie wywodzą się z różnych środowisk. Ich rodzice zmagają się na co dzień z najrozmaitszymi kłopotami. Podopieczni Bossa, potrafią doskonale ze sobą współpracować. Każde z nich ma swoje zainteresowania. Jest jednak coś co ich łączy, to pasja historyczna zaszczepiona przez nietuzinkowego nauczyciela historii. Drugie wydanie powieści „Gdzie jest korona cara?” zostało poprawione i nieco zmienione przez autora. Polecam.

Powieść na stronie wydawcy:


Wydawca: Oficyna 4eM
ISBN: 978-83-66242-32-6
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 415



piątek, 29 maja 2020

„Sygnały śmierci”



Anna Kłodzińska „Sygnały śmierci”


Okolice Warszawy, jesienny poranek, lata 80. ubiegłego wieku. Zmierzający do stolicy woźnica dostrzega leżące w rowie przy drodze ciało. Zatrzymuje furmankę i zaniepokojony podchodzi do leżącego. Po chwili nie ma już żadnych wątpliwości. Mężczyzna nie żyje. Woźnica wykazuje się godną pochwały postawą i zamiast jechać dalej z wozem wyładowanym ziemniakami, postanawia poinformować o tragicznym odkryciu najbliższy komisariat milicji. Po pewnym czasie miejscowi funkcjonariusze, którym sprawa wydaje się niezwykle podejrzana, decydują się na zaalarmowanie Stołecznego Urzędu Spraw Wewnętrznych.




Na miejscu pojawia się ekipa śledcza, z jasnowłosym oficerem o przenikliwym spojrzeniu, majorem Szczęsnym na czele. Doświadczony milicyjny lekarz jest przekonany, że ktoś przyczynił się do śmierci mężczyzny, nie jest jednak w stanie jednak określić co było przyczyną zgonu. Funkcjonariusze bez większych trudności ustalają personalia ofiary. Prowadzą rutynowe działania. Szukają osoby, która mogła mieć powody aby pozbawić życia Adama Grodzkiego. Niestety mijają dni i tygodnie, a rozmowy z członkami rodziny, znajomymi i współpracownikami nie przynoszą żadnych rezultatów. Śledztwo tkwi w martwym punkcie. Nadal nie wiadomo również, co dokładnie spowodowało śmierć znalezionego przy szosie człowieka.




Major Szczęsny jest milicjantem z trzydziestoletnim stażem. Prowadził w swej długiej karierze mnóstwo śledztw, nigdy łatwo się nie poddawał. Dzięki jego nieustępliwości trafiło za kratki mnóstwo morderców, malwersantów i szpiegów. Tym razem jednak etatowy bohater większości powieści Anny Kłodzińskiej musi się solidnie nagłowić aby uchwycić nić, która doprowadzi go do wyjaśnienia zagadki tej niewytłumaczalnej z pozoru zbrodni[1]. Na szczęście oficer może liczyć na wsparcie swoich podkomendnych oraz pełne zrozumienie i zaufanie szefa wydziału, pułkownika Daniłowicza. Powieść Anny Kłodzińskiej ukazała się w 1988 r. Polecam.

Książka na stronie wydawcy:


Wydawnictwo: CM
Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL
ISBN: 978-83-66371-69-9
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 212



czwartek, 28 maja 2020

„Bikini Killer”


 Jarosław Molenda „Bikini Killer”
Seryjny morderca Charles Sobhraj – jego życie i zbrodnie


Historia jednego z najbardziej przebiegłych i okrutnych seryjnych morderców. Charles Sobhraj – mistrz ucieczki. Był jak kameleon – umiał grać zarówno człowieka Zachodu jak i Wschodu, przedstawiciela różnych profesji. Ze względu na swój modus operandi zyskał przydomki „|Wąż” i „Bikini Killer”. Podejrzewany nawet o dwadzieścia zabójstw, mordował przede wszystkim na słynnym w latach 60. i 70. szlaku hipisów – w Tajlandii, Nepalu, Malezji, Indiach, polując głównie na zachodnich turystów. Inteligentny i bezwzględny. Jego czarująca powierzchowność kryła mężczyznę zdolnego do najpotworniejszych czynów. Zabijał z zimną krwią. Nie znał litości i nie odczuwał wyrzutów sumienia. Potrafił po mistrzowsku manipulować ludźmi, doskonale zacierał ślady i przez wiele lat wodził policję za nos. Do dziś uważany jest za jednego z najbardziej przebiegłych i niebezpiecznych kryminalistów na świecie. 




Życie i zbrodnie Charlesa Sobhraja stały się inspiracją wyprodukowanego przez stację BBC i platformę NETFLIX serialu The Serpent.

Źródło:


Wydawca: Replika
ISBN: 978-83-66481-28-2
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 416


wtorek, 26 maja 2020

„Tajemnice dzieł sztuki”



Przemysław Barszcz, Joanna Łenyk-Barszcz „Tajemnice dzieł sztuki”


Przez wieki geniusze sztuki ukrywali w swoich dziełach sekretne informacje, zbyt niewiarygodne, by przekazać je otwarcie. Sekrety osobiste i historyczne, artystyczne i ezoteryczne, a czasem nawet natury kryminalnej. Czy po upływie stuleci, po wielokrotnych zmianach kodów kulturowych jesteśmy w stanie wejść w buty dawnych twórców i odkryć sekretne drogowskazy pozostawiane przez geniuszy?

Kod Michała Anioła – dlaczego ludzki mózg namalowany jest na sklepieniu Kaplicy Sykstyńskiej?
Ostatnia melodia – muzyka zapisana pomiędzy postaciami Ostatniej Wieczerzy
 jako testament Leonardo da Vinci?
UFO w XV-wiecznych Włoszech – spotkanie z obcymi, uchwycone na renesansowym obrazie.
Manuskrypt, którego od sześciuset lat nikomu nie udało się rozkodować. 
Enigma rękopisu Wojnicza.




Człowiek, który wiedział – jak Alfonso Ponce de Leon przewidział na obrazie swoją śmierć.
Zakon, skarby i Chwarszczany – z jakiego świata pochodzą dwie wieże 
w zachodniopomorskim kościele templariuszy?
Ukryty język Matejki – znaczenie symboli i historia złotego tronu.
Raffaello – Portret Młodzieńca – tajemnice najcenniejszego dzieła ze zbiorów polskich, 
zaginionego podczas II wojny światowej.
Drzwi Gnieźnieńskie, czy portal do praźródeł? – dokąd naprawdę prowadzą słynne Drzwi z Gniezna?

Każde dzieło jest tajemnicą. Nie trzeba wyjeżdżać do amazońskiej dżungli, by mierzyć się z tajemnicami godnymi Indiany Jonesa. Na tego, kto dokona wielkiego odkrycia w zakurzonym magazynie muzealnym, czeka nagroda – emocje, olśnienie a nawet – mistyczne objawienie. Jeden z bohaterów naszej książki właśnie takiego objawienia doświadczył. I czeka aż ktoś je przejmie od niego w wielkiej sztafecie pokoleń.
Źródło:


Wydawca: Fronda
ISBN: 978-83-8079-487-0
Rok wydania: 2019
Liczba stron: 335



poniedziałek, 25 maja 2020

„Czerwona zemsta II”



Krzysztof Goluch „Czerwona zemsta II”


Rok 1945. Lasy Lubelszczyzny. Grupa partyzantów AK pod dowództwem Mariana Bernaciaka „Orlika” walczy o wolną Polskę w coraz bardziej zmieniającym się świecie. Na przeszkodzie stają nie tylko panoszący się w kraju sowieccy komuniści. Do bratobójczej walki z Polakami skuszonymi przez nową władzę dochodzi niemal na każdym kroku. Tymczasem dla radzieckiej wierchuszki kluczową sprawą staje się wytropienie Emilki Komarnickiej, ośmioletniej dziewczynki, która jest kluczem do odnalezienia ukrytego archiwum…

Drugi tom powieści Czerwona zemsta opisuje dalsze losy bohaterów przez wiele lat skrywanych w mrokach historii. Ta oparta na kanwie prawdziwych wydarzeń opowieść pokazuje fragment odważnego i wypełnionego miłością do Ojczyzny życia tych, którzy nigdy się nie poddali.




W ciągu pół godziny zgrupowanie osiągnęło gotowość bojową. Zaspani chłopcy zostali wyciągnięci z kwater. Na gwałt poprawiali mundury, pobierali broń, sprawnie odnajdywali swoje plutony, drużyny i sekcje. Dowódcy stawali przed swoimi plutonami, w których brakowało tylko ludzi z czat, gdyż te nie mogły porzucić obowiązków.

„Spokojny” monotonnym głosem zapoznawał ludzi z sytuacją, gdy między szeregi wpadli żołnierze, którzy mieli być doprowadzeni do zgrupowania przez Magdę. Brakowało jednak dwóch. Pozostali wyglądali na śmiertelnie przerażonych.
– Panie komendancie – meldowali „Świtowi”. – Niedaleko za Trojanowem ostrzeliwali nas sowieccy telefoniści. Próbowaliśmy się od nich oderwać, ale dwóch z nas oberwało. Magdę i jednego z nas zabrali do Trojanowa.
„Spokojny” zaklął szpetnie.


Źródło:


Wydawca: Novae Res
ISBN: 978-83-8147-764-2
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 574





sobota, 23 maja 2020

„Trzy ciosy sztyletem”



Anna Kłodzińska „Trzy ciosy sztyletem”


Warszawa lata 80. ubiegłego wieku. Mroźny, zimowy poranek. Spacerujący w Ogrodzie Saskim młody lekarz przypadkiem odkrywa zwłoki mężczyzny. Kiedy medyk pochyla się nad ciałem ofiary dostrzega rozległą krwawą plamę w okolicy serca. Zamordowany to wybitny profesor ornitologii Antoni Zawilski. Śmiertelne rany zostały zadane najprawdopodobniej szpikulcem lub długim ostrym nożem. Wiadomość o śmierci naukowca dociera do Wydziału Kryminalnego Komendy Stołecznej w chwili kiedy u szefa, pułkownika Daniłowicza przebywa major Szczęsny. Jasnowłosy oficer przyjaźni się z Daniłowiczem od niemal początków swej kariery w Milicji Obywatelskiej. Widząc zainteresowanie Szczęsnego zabójstwem profesora, pułkownik powierza mu tę sprawę.




Rozpoczyna się żmudna praca śledcza. Milicjanci starają się prześwietlić życiorys ofiary i znaleźć w nim coś co mogłoby pomóc w ustaleniu motywu zbrodni. Okazuje się jednak, że Zawilski był człowiekiem o krystalicznej biografii. Mieszkał z kochającą żoną, wykształcił dwóch synów, od lat odnosił liczne sukcesy naukowe. Szczęsny nie potrafi znaleźć żadnego punktu zaczepienia. Zdaje sobie sprawę, że morderca może ponownie zaatakować. Niestety, jego podejrzenia szybko znajdują potwierdzenie. Już po kilku dniach milicja otrzymuje list podpisany pseudonimem Adamas. Jego autor przyznaje się do dokonania morderstwa i informuje o zamiarze zabicia kolejnej osoby. Rozpoczyna się następna, niezwykle trudna sprawa w karierze jednego z najlepszych oficerów śledczych warszawskiej MO.




Na kartach powieści Anny Kłodzińskiej widzimy całą galerię osób wywodzących się z różnych środowisk. Obok szanowanej warszawskiej rodziny Zawilskich pojawiają się postacie ze stołecznego półświatka. Autorka prowadzi czytelników do mieszkań bohaterów. Tak się na ogół składa, że są one również mieszkaniami ofiar. Zaglądamy także na Dworzec Centralny. Przez chwilę w mieszkaniu Szczęsnego dostrzegamy tajemniczą kobietę, o imieniu Anka. Po chwili okazuje się ona porucznikiem milicji. Czyżby ten zatwardziały, i co tu ukrywać, podstarzały kawaler, dla którego nie było nic ważniejszego od tropienia przestępców, postanowił na stare lata wreszcie się ustatkować? W wielu powieściach autorki wydanych w latach 70. i 80. intryga kryminalna bywa zdominowana przez wątek szpiegowski[1]. Tym razem jest inaczej. To klasyczny kryminał milicyjny. Powieść „Trzy ciosy sztyletem” ukazała się w 1986 r. Polecam.

Książka na stronie wydawcy:


Wydawnictwo: CM
Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL
ISBN: 978-83-66371-64-4
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 204


środa, 20 maja 2020

„Ostatnie lata Polskiego Wilna”



Sławomir Koper, Tomasz Stańczyk „Ostatnie lata Polskiego Wilna”


Barwny życiorys legendarnego miasta. Fotoplastikon historyczny, ciekawostki i nieznane szczegóły wielkich wydarzeń. Obrazy zapadające w pamięć. Galeria pomnikowych postaci, które ożywają pod drapieżnym piórem tandemu Koper-Stańczyk.

Czy Polska może istnieć bez Wilna? Ostatnie siedemdziesiąt lat udowadnia, że jest to możliwe, ale polska dusza mocno straciła na tej separacji. Jak magię miasta, porównywanego do Paryża i Jerozolimy, jedną ze stolic polskiej przedwojennej kultury i elegancji przełożyć na język zrozumiały dla współczesnego pokolenia? Wehikuł czasu prowadzony wprawną ręką znanych popularyzatorów historii; Sławomira Kopra i Tomasza Stańczyka zaprasza na pokład.




1. Młodość Piłsudskiego w Wilnie
2. „Bunt” na rozkaz generała Żeligowskiego i Litwa Środkowa. Lata 1920-1922
3. Wileńskie nekropolie i wileńska mafia przestępcza (największa w II RP)
4. Stanisław Cat Mackiewicz i ogólnopolski sukces prowincjonalnego „Słowa”
5. Teatr Reduta w Wilnie i Juliusz Osterwa
6. Wileńscy literaci i grupa poetycka „Żagary”
7. Siostra Faustyna, święta i inne wileńskie mistyczki
8. Ponary – „ludzka rzeźnia”, masowe rozstrzeliwania Żydów i Polaków
9. Operacja Ostra Brama 1944 r. , więzienie na Łukiszkach i represje wobec AK-owców
10. Exodus Polaków z Wilna




Sarmacka gawęda historyczna o kresowej stolicy i reporterskie śledztwo w jednym. Imponujący zestaw zdjęć i ilustracji. Plotki i skandale. Polskie Wilno powraca triumfalnie na kartach książki Sławomira Kopra i Tomasza Stańczyka

Źródło:

Recenzja książki:


Wydawca: Fronda
ISBN: 978-83-8079-495-5
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 592 czarno-białych, 32 kolorowych




poniedziałek, 18 maja 2020

„Pożegnanie z diabłem i czarownicą”



Bohdan Baranowski „Pożegnanie z diabłem i czarownicą”
Wierzenia ludowe


Rozpalający wyobraźnię świat słowiańskich wierzeń. Diabły, szatany, biesy… Czarownice, wiedźmy, strzygi… Jak by ich nie nazwać – zawsze wzbudzały emocje i przerażały ludzi, towarzysząc im od wieków. Autor, dzięki próbie racjonalnego wyjaśnienia przyczyn przypisywania tym postaciom piekielnych i upiornych mocy, sprawia, że Pożegnanie z diabłem i czarownicą to opowieść nie tylko o zabobonach i wierzeniach, ale zarazem bogate źródło cennych informacji na temat kultury ludowej.




W książce Bohdana Baranowskiego nie brakuje barwnych powiedzeń, przyśpiewek, przesądów oraz autentycznych historii, w które uwikłane były czarownice i diabły. Te z kolei nie zniknęły wraz z postępem techniki, a przeniknęły do otaczającego nas świata za pomocą książek, filmów, seriali i gier komputerowych.

Źródło:

Recenzja książki:


Wydawca: Replika
ISBN: 978-83-66481-16-9
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 336



niedziela, 17 maja 2020

„Prokurator Garda”



Marek Romański „Prokurator Garda”


Warszawa, lata 30. ubiegłego wieku. Pracująca w domu towarowym A. Szalski i S-ka piękna ekspedientka Rena Łaska nie może się opędzić od tłumu adoratorów. Dziewczyna jest jednak nieugięta i nie angażuje się w żadne przelotne miłostki i romanse. Przy stoisku, w którym pracuje pojawia się jednak młodzieniec, na którym uroda Łaskiej i jej skromność czynią piorunujące wrażenie. Janusz Garda, syn znanego i szanowanego warszawskiego prokuratora, staje się coraz częstszym gościem w sklepie. Ujmująca powierzchowność i wytrwałość młodego absztyfikanta sprawiają, że serce niedostępnej ekspedientki powoli zaczyna topnieć,  a łącząca młodych ludzi nić sympatii przeradza się w głębsze uczucie.




Niestety, jak to zwykle bywa i w powieściach, i w życiu, niebawem pojawia się ktoś kto sprawia, że droga do szczęścia Reny i Janusza staje się zawiła i pełna wybojów. Na zaloty młodego Gardy ze złością spogląda przełożony Reny, Artur Szalski. Mężczyzna, któremu dziewczyna również wpadła w oko, postanawia uczynić wszystko co w jego mocy aby ją zdobyć. Podstępem zmusza Renę by przyszła wieczorem do jego mieszkania, jednocześnie stara się, aby wiadomość o schadzce dotarła do uszu zakochanego w niej młodzieńca. Targany uczuciem zazdrości Janusz Garda zjawia się o wyznaczonej porze w mieszkaniu Szalskiego. Pomiędzy mężczyznami dochodzi do gwałtownej wymiany zdań. Niebawem do Szalskiego przychodzi Rena i z przerażeniem stwierdza, że jej szef i niechciany adorator został zamordowany.




Powieść Marka Romańskiego to udane połączenie romansu i kryminału. Popularny autor po raz kolejny dowiódł, że słusznie należy mu się miejsce w ścisłej czołówce twórców przedwojennych polskich kryminałów[1]. Romański powoli odsłania przed czytelnikami kolejne tajemnice skrywane przez bohaterów. W życiorysie niemal każdej z postaci znajdziemy bowiem coś, co osoba ta chciałaby zachować jedynie dla siebie. Autor ukazuje życie i pracę dziewczyny wywodzącej się z ubogiej rodziny. Rena z trudem wiąże koniec z końcem, mieszka w nędznym mieszkaniu, opiekuje się matką – alkoholiczką. Zarówno jej ukochany, jak też jego ojciec nie zdają sobie sprawy z jakimi przeciwnościami losu zmaga się na co dzień panna Łaska. Na drugim biegunie znajduje się szastający pieniędzmi Artur Szalski. Dyrektorowi nie oparła się jak dotąd żadna z zatrudnionych w jego domu towarowym pracownic. Tym razem na kartach powieści przedstawiciele organów ścigania odgrywają drugoplanowe role i pojawiają się dopiero na dalszych stronach. Książka trafiła do księgarń w 1934 r. Cztery lata później powieść została zekranizowana przez znanego reżysera Michała Waszyńskiego. Polecam.

Powieść na stronie wydawcy:


Wydawca: CM
Seria wydawnicza: Kryminały przedwojennej Warszawy
ISBN: 978-83-66371-43-9
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 299


czwartek, 14 maja 2020

„Zaśpiewaj mi kołysankę”



Ryszard Ćwirlej „Zaśpiewaj mi kołysankę”


Kwiecień roku 1922. Ośmioletnia dziewczynka wychodzi z domu po wodę do kranu na podwórku i znika bez śladu. Policja przesłuchuje sąsiadów i bliskich, ale nikt nic nie wie. Nikt niczego nie widział i mogłoby się wydawać, że rozpłynęła się w powietrzu.

W tym samym czasie podkomisarz Antoni Fischer zajmuje się sprawa zabójstwa, którego dokonano w centrum Poznania, niedaleko Starego Rynku. Na miejscu zbrodni widziany jest młody chłopak, którego udaje się szybko zidentyfikować. To złodziejaszek Zenuś Brodziak, członek bandy Tolka Grubińskiego. Policja szuka więc chłopaka bo być może to on jest mordercą. Natomiast nikt nie szuka dziewczynki, bo kto by się przejmował losem jakiegoś dziecka z biednej rodziny. Sytuacja zmienia się, gdy do Fischera trafia matka zaginionej Zosi. Kobieta mówi, że przysłała ją Greta – trzynastolatka, która kilka lat temu, po śmierci jej dziadka, policjant przygarnął i traktował jak własna córkę. Jej zdaniem tylko Antoni Fischer może odnaleźć zaginione dziecko.




Tymczasem kapitan Feliks Mikołajewski z polskiego kontrwywiadu szuka w mieście pewnego Niemca, który miał mu dostarczyć niesłychanie ważne dokumenty. Szpieg nie daje znaku życia od kilku dni. Trzeba więc jak najszybciej go odnaleźć. W tym może mu pomoc, współpracujący z wywiadem podkomisarz Fischer.

Trzy sprawy, trzy zagadki i trzy wyjścia… A może do ich otwarcia potrzebny jest tylko jeden, właściwy klucz? Znaleźć go może tylko podkomisarz Fischer.

Źródło:


Wydawca: Czwarta Strona
ISBN: 978-83-66553-49-1
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 527



poniedziałek, 11 maja 2020

„Słynne ucieczki Polaków 2”



Andrzej Fedorowicz „Słynne ucieczki Polaków 2”


Uwięzieni a niepokonani. Potrafili pokonać każdą barierę.

Józef Piłsudski i jego brawurowa ucieczka z carskiej twierdzy. Bojownik PPS symuluje chorobę psychiczną i z pomocą spiskowców ucieka przed przygotowywanym procesem pokazowym. Kwiecień-sierpień 1901 r.

Bez map i bez uzbrojenia, tropiony na Bałtyku dniem i nocą – przez Kriegsmarine i flotę sowiecką. Ucieczka polskiego okrętu podwodnego „Orzeł”, z internowania w Tallinie. 17 września – 14 października 1939 r.

Edward Rydz-Śmigły wymyka się z internowania w Rumunii i przez trzy granice, dociera do Warszawy. 18 września 1939 – 27 października 1941 r.

Trzy konspiratorki uciekają nocą z hitlerowskiego więzienia na Pawiaku. Jak zniknąć Niemcom sprzed nosa w samym centrum Warszawy? Bronisława Ewa Dreżepolska, Teofila Ull i Zofia Przybytkowska. 16 stycznia 1942 r.




Kochankowie z Auschwitz, w filmowych okolicznościach, opuszczają chyłkiem największy obóz śmierci okupowanej Europy. Czy obozowa miłość wytrzyma próbę? Jerzy Bielecki
i Cyla Cybulska. 21-31 lipca 1944 r.

MIGiem do wolności – przez żelazną kurtynę. Ucieczki polskich pilotów za sterami odrzutowych maszyn bojowych. Pilot Franciszek Jarecki. 5 marca 1953 r.

Superszpieg i jego rodzina znikają z Warszawy. Do dziś nie wiadomo w jaki sposób płk Ryszard Kukliński wymknął się depczącym mu po piętach służbom polskim i sowieckim.
7-11 listopada 1981 r.

Morskie głębiny czy podniebne przestworza. Carskie twierdze, hitlerowskie kazamaty, czy KL Auschwitz. Nie ma takich więzień, z których Polacy nie potrafiliby uciec.

Źródło:


Wydawca: Fronda
ISBN: 978-83-8079-502-0
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 312



niedziela, 10 maja 2020

„Pocałunek śmierci”



Piotr Godek „Pocałunek śmierci”


Warszawa, lata 20 ubiegłego wieku. W trakcie seansu spirytystycznego zorganizowanego w mieszkaniu Państwa Darzyckich, zgromadzone przy stole osoby są świadkami dziwnej i niepokojącej przepowiedni. Medium, w osobie panny Wandy, ostrzega nieznanego z nazwiska Józka przed doktorem Raczyńskim i prokuratorem Winderem. Mimo iż wszystkie dotychczasowe „proroctwa” panny Wandy sprawdzały się co do joty, nie wszyscy uczestnicy spotkania biorą na poważnie to ostrzeżenie.   




Niebawem z biurka majora wywiadu Józefa Darzyckiego ktoś kradnie akta podejrzanego o szpiegostwo Mariana Mowikiewicza. W tym samym czasie wokół majora dochodzi do szeregu trudnych do wyjaśnienia wydarzeń. Przebrany w generalski uniform człowiek dokonuje włamania do centrali wywiadu. W budynku ginie dwóch pracowników, a na miejscu przestępstwa zostaje znaleziony nieprzytomny Darzycki, ubrany w mundur generała. Przełożonym oficera trudno uwierzyć w tłumaczenia majora, który dotąd sumiennie wypełniał swoje obowiązki. Major zostaje aresztowany i oskarżony o szpiegostwo. Grozi mu najwyższy wymiar kary. Jedną z niewielu osób, która nie dopuszcza do siebie myśli, że mężczyzna mógł dopuścić się zdrady ojczyzny, jest żona majora, piękna Irena Darzycka.




Na kartach książki, niczym w najlepszych powieściach Marka Romańskiego, przeplatają się wątki szpiegowski, romansowy i kryminalny. Główny bohater balansuje na granicy wytrzymałości psychicznej[1]. Zdaje sobie sprawę, że tylko cud może sprawić, aby nie stanął przed plutonem egzekucyjnym. Przebywający za kratkami major, nie ma pojęcia, że  nadal trwa walka o oczyszczenie go z zarzutów. Kiedy Darzycki i jego małżonka przeżywają dramat, inni oddają się intrygom lub niepohamowanym namiętnościom. Książka „Pocałunek śmierci” ukazała się w 1935 r. i nigdy po II wojnie światowej nie była wznawiana. Jest to też najlepsza powieść piszącej pod pseudonimem Piotr Godek Stefanii Osińskiej (1898-1976), jaka ukazała się dotychczas w serii Kryminały przedwojennej Warszawy[2]. Polecam.

Powieść na stronie wydawcy:


Wydawca: CM
Seria wydawnicza: Kryminały przedwojennej Warszawy
ISBN: 978-83-66371-42-2
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 272



piątek, 8 maja 2020

„Mataszkowie i widoki Krakowa”



Tomasz Stochmal „Mataszkowie i widoki Krakowa”


Magiczny KRAKÓW z Sukiennicami, Barbakanem, Wawelem, starymi kamienicami i Kazimierzem, a w nim MATASZEK, GRZYBCIO, KASZTANEK, ANIA, OLA wraz z MAMĄ i TATĄ MATASZKA próbują rozwikłać zagadkę zaginionych ZDJĘĆ Natana Kriegera, poznając przy tym krakowskie HISTORIE i ŻYDOWSKĄ kulturę KAZIMIERZA.

Liczne ciekawostki związane z książkami Tomasz Stochmala znajdziecie na stronach:





Wydawca: Stotom
ISBN: 978-83-943175-8-4
Liczba stron: 110
Rok wydania: 2020




czwartek, 7 maja 2020

„Zakątek pamięci. Życie w XIX-wiecznych dworkach kresowych”



Irena Domańska-Kubiak 
„Zakątek pamięci. Życie w XIX-wiecznych dworkach kresowych”


Razem z dworami zniknął na zawsze styl życia nie do odtworzenia w innym czasie i miejscu. Patriarchalny dom z zapracowanym ojcem, dziadem wspominającym młodzieńcze wojowanie, kobietami drepczącymi cały dzień po domu. Razem z owym stylem życia poznikały różne drobne szczegóły tego świata, przedmioty codziennego użytku jak szkandela czy lampa naftowa, a nawet niektóre gatunki kwiatów jak róża Mareshal Niels – pnąca, o mocno pachnących kwiatach herbacianego koloru. Zakątek pamięci jest zaproszeniem do starego dworu: na pokoje, do alkowy i garderoby, kuchni i spiżarni, na ganek i do ogrodu, zimą i latem. Przypomina, jak żyli, czym się smucili i jak się radowali jego mieszkańcy, przywołuje smaki, zapachy, kolory i dźwięki tego dawno minionego świata.

Źródło:

Recenzja książki:


Wydawca: Iskry
ISBN: 83-207-1761-2
Rok wydania: 2004
Liczba stron: 193




wtorek, 5 maja 2020

"Spotkania z Zabytkami" numer 3-4/2020



W najnowszym numerze czasopisma "Spotkania z Zabytkami":


Na łamach pisma zajrzymy do otwartego na nowo Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie, prześledzimy konserwację Krucyfiksu Baryczkowskiego z archikatedry św. Jana Chrzciciela w Warszawie, sprawdzimy, jak wyglądają po remoncie Biały Dom i Wodozbiór w Łazienkach Królewskich, zawędrujemy za wschodnią granicę – na obszar starań o ocalenie polskiego dziedzictwa, w tym na Ziemię Kijowską, gdzie zachowane do dziś kaplice i nagrobki przypominają o dawnych mieszkańcach narodowości polskiej. Uwadze miłośników architektury drewnianej polecimy kościół św. Michała Archanioła na warszawskiej Białołęce i dom Wlastimila Hofmana w Szklarskiej Porębie. Przypomnimy wystawę „Skarby epoki Piastów” zorganizowaną na Wawelu z okazji 700. rocznicy koronacji Władysława Łokietka (wciąż można ją zwiedzać wirtualnie!) i przybliżymy, w oczekiwaniu na jej ponowne udostępnienie, wystawę stałą „Stoewer − jakość ze Szczecina. Lata 1858-1945” w Muzeum Techniki i Komunikacji − Zajezdnia Sztuki w Szczecinie, która powstała na bazie zakupionej w 2019 r. kolekcji obejmującej wyroby z fabryki szczecińskich przemysłowców.

Spis treści:

"Spotkania z Zabytkami" na Facebooku:




środa, 29 kwietnia 2020

„Gdzie jest dukat króla Zygmunta?”



Artur Pacuła „Gdzie jest dukat króla Zygmunta?”


„Gdzie jest dukat króla Zygmunta?” to już czwarta powieść przygodowa w dorobku Artura Pacuły. Autor od kilku lat specjalizuje się w dostarczaniu młodym i nieco starszym czytelniom literackiej rozrywki na wysokim poziomie. Nic dziwnego, że trzy jego poprzednie książki zyskały uznanie członków kapituły Konkursu na Najlepszą Samochodzikową Książkę Roku, organizowanego od 2013 r. przez Forum Miłośników Pana Samochodzika[1]. Na kartach niniejszej powieści będziemy mieli okazję odświeżyć znajomość z nauczycielem historii Marcinem Krygierem oraz grupką nastolatków: Moniką, Alą, Igorem i Mirosławem (Mirasem). Nauczyciel nazywany przez swych podopiecznych Bossem, rozwiązał wraz z ze swoimi podopiecznymi niejedną fascynującą zagadkę historyczną. Czwórka młodych przyjaciół z utęsknieniem wyczekiwała więc aż kolejny rok szkolny dobiegnie kresu i będą mogli wspólnie wyruszyć na kolejną pasjonującą wakacyjna wyprawę.

Tym razem młodzi ludzie już zimą podjęli decyzję dokąd wybiorą się, kiedy tylko przyniosą do domu świadectwa ukończenia następnej klasy. Wybór padł na propozycję Ali. Dziewczynka tak barwnie i zajmująco opowiadała o leśniczówce pod Tarnowem, w której zamieszkuje jej wujek, że wszystkie inne wakacyjne pomysły na tym tle wypadły blado i nieciekawie. Tym razem, co warto zaznaczyć, wszyscy postanowili  że wyjazd będzie poświęcony jedynie na beztroski odpoczynek. Nie będzie żadnych niebezpiecznych przygód ani poszukiwań skarbów. Artur Pacuła nie byłby jednak sobą, gdyby zafundował czytelnikom ponad 300 stronicową opowieść o zbieraniu jagód, pieczeniu kiełbasek przy ognisku, pluskaniu się w jeziorze, czy wylegiwaniu się w cieniu rozłożystego dębu. Zresztą który z młodych czytelników sięgnąłby dziś po taką książkę?




Bohaterowie rozbijają namiot nieopodal leśniczówki. Wkrótce ich wyobraźnię zaczyna rozpalać historia o należącej do hrabiego Semechowskiego kolekcji monet. Pośród ukrytego gdzieś zbioru numizmatów ma znajdować się także największa moneta wybita na terenie Polski – dukat króla Zygmunta III Wazy. Jak to zwykle bywa w takich przypadkach, młodzi ludzie nie będą jedynymi, którym będzie zależeć na odnalezieniu cennej monety. Do leśniczówki przyjeżdża tajemnicza czarnoskóra dziewczyna, która oznajmia, że zbiera w okolicy materiały do pracy naukowej, pojawia się także ekipa poszukiwaczy skarbów. Na domiar złego, uwagę bohaterów zaprząta niszczący okoliczne lasy gang motocyklistów.

Ważną rolę w powieści odgrywa przywódczyni grupki poszukiwaczy skarbów, obdarzona silnym charakterem, no i oczywiście nieprzeciętną urodą, Meg. Kto wie, może ta nietuzinkowa kobieta odegra jakąś większą rolę w jednej następnych książek Artura Paculy?[2] „Gdzie jest dukat króla Zygmunta?” różni się nieco od poprzednich dokonań autora. Mamy tu wprawdzie wypróbowane już składniki, takie jak choćby zagadkę historyczną, lecz trudno nie dostrzec, że tym razem autor zrezygnował z wplatania w fabułę poważniejszych tematów i starał się unikać nawiązywania do spraw nieco „cięższego kalibru”, z jakimi zmagali się młodzi bohaterowie w poprzednich tomach cyklu. Wartka akcja, sympatyczne postacie, wakacyjny klimat, solidna dawka historycznych akcentów i sporo humoru sprawiają, że powieść powinna spotkać się z przychylnym przyjęciem nie tylko młodych czytelników. A kto wie, może powtórzy sukces i zostanie dostrzeżona przez kapitułę Konkursu na Najlepszą Samochodzikową Książkę Roku? Polecam.


Strona wydawcy:

Wydawca: Oficyna 4eM
ISBN: 978-83-66242-33-3
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 384


poniedziałek, 27 kwietnia 2020

„Jasne Słońce o brzasku. Birma”



Kacper Soszka „Jasne Słońce o brzasku. Birma”


Początek XXI wieku w Birmie to być może początek wielkich przemian. Być może początek nowych nadziei, poszukiwania sprawiedliwości, ery demokratyzacji. Uśpiony kraj, zamknięty w dekadach ucisku rządów wojskowej junty, budzi się i kusi globtroterów wonią wszechobecnej niepewności. Jednym z nich jest autor powieści. Jego nieodparta chęć poszukiwania prawdy najprostszymi drogami kieruje wzrok do kraju nad Morzem Andamańskim. Już sam start nie ułatwia wędrówki. Kradzież oszczędności na dzień przed wyjazdem uruchamia lawinę obaw i napięć, ale też gwarancję przygody, podróży do miejsca, gdzie nie można nikomu ufać, choć wszyscy wydają się być życzliwi; gdzie ogarnia poczucie ciągłego strachu i politycznego zatęchłego klimatu, choć jest rześko i słonecznie. Jest to niewątpliwie miejsce nieznane, obce i nęcące. Odcięte od zachodniego świata, pozbawione podróżniczych portretów i publikacji dziennikarskich, niezrozumiałe dla obcych i niepozwalające się zrozumieć.

Pierwsze dni wyprawy to zderzenie z systemem rządów, który brutalnie sprowadza na ziemię. Permanentna kontrola, wrażenie podążania ścieżką wytyczoną przez kogoś innego – trudno psychice pogodzić się z taką prawdą. W kraju, w którym nie można wypłacić z bankomatu pieniędzy, nie ma Internetu i nie działa sieć telefonii komórkowej, a wszystkie granice lądowe są zamknięte, co uniemożliwia skrócenie miesięcznego pobytu, trzeba liczyć na własne doświadczenie i wiedzę. Konieczność nocowania w nietanich rządowych hotelach zmusza do ucieczki na głęboką prowincję – w  poszukiwaniu spokoju, beztroski, normalności. Jednak północ kraju okazuje się tylko powierzchownie odseparowanym od oczu aparatczyków Jasnego Słońca azylem. Wymuszona brakiem pieniędzy tułaczka rodzi więc ambiwalentne uczucia. Te jednak, z biegiem dni, pozwalają postrzegać Birmę w jej naturalnej postaci. Mieszkając w Lon Tonie, poznajemy obyczaje i tradycje państwa, uczymy się języka i życia w gęstej atmosferze niepewnego jutra. Z każdym dniem nad jeziorem Indawgyi oswajamy się z nową rzeczywistością i stajemy się mieszkańcami, a nie wędrowcami. Daje to natchnienie do rozpoczęcia drugiego okresu — wojaży wzdłuż rzeki Irawadi. Zaokrętowanie na towarowym promie nie przychodzi z łatwością, ale za to wprowadza w melancholijny nastrój kolejnych dni. Teraz z poziomu rzeki możemy doświadczyć tego, co niedostępne dla większości turystów. Proste, biedne życie; ciężka praca ludzi niemających energii do walki o wolność; obraz Trzeciego Świata, którego zwyczajność zatrze się z upływem najbliższych lat. Koleje losu niesione majestatyczną rzeką utożsamiają się z duchem Birmy. Główny bohater wpada w ckliwą pętlę, która tak bardzo pasuje do buddyjskiego środowiska. Wszystko jest spójne, wszystko zdaje się być częścią niekończącej sansary.

Pamiętnik z podróży obejmuje jedynie trzynaście dni – krótki wycinek z birmańskiego pobytu i jeszcze mniejszy procent siedmiomiesięcznych wojaży po Azji Południowo-Wschodniej. Dlaczego akurat ten okres? Dlaczego tak znikomy? Autor stara się odnaleźć odpowiedzi na wiele pytań dotyczących życia w Trzecim Świecie: czasu, którego przemijania nie doświadczymy; drogi, którą zmierzamy, wybierając kierunek pasji. Uczestniczymy w podróży odważnej i świadomej, nawiązującej w wielu miejscach do wypraw z poprzednich lat. Opowieść poza przygodowym rdzeniem ma charakter polityczno-historycznego przekroju państwa, w którym nic nie pozostaje bezrefleksyjne i obojętne. Momentami filozoficzna, momentami bardzo przyziemna, ale prawdziwa i szczera, bo przedstawiająca najprostsze zdarzenia, życie.

Źródło:

Recenzja książki:


Wydawca: Bernardinum
ISBN: 978-83-8127-292-6
Rok wydania: 2020
Liczba stron: 288



piątek, 24 kwietnia 2020

„Pamiętniki”



Jan Chryzostom Pasek „Pamiętniki”

Przedmowa: Janusz Tazbir
Wstęp i objaśnienia: Władysław Czapliński


Pamiętniki, które Pasek spisywał najprawdopodobniej pod koniec życia (w latach 1690–1695), zostały wydane drukiem w 1836 r. przez Raczyńskiego na podstawie uszkodzonego rękopisu. Stanowią one znakomity dokument szlacheckiej obyczajowości i mentalności w XVII w. Dzielą się na dwie części: lata 1655–1666 – żołnierska służba Rzeczypospolitej, lata 1667–1688 – żywot ziemiański (sprawy domowe i publiczne). Bezpośrednie obserwacje, wspomnienia i przeżycia autora dają odzwierciedlenie jego zachowań i przemyśleń, konfrontując sarmackie myślenie z nieznanymi mu obyczajami i ludźmi. Relacja Paska jest barwna, pełna anegdot i przygód, łączy elementy autobiografii i wspomnień, zbliżając się do formy powieści historyczno-obyczajowej. Nie bez powodu nazywano Pamiętniki epopeją Sarmacji polskiej. Stały się one źródłem pisarskiej inspiracji w XIX w. (np. Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Henryka Sienkiewicza, Zygmunta Krasińskiego, Józefa Ignacego Kraszewskiego, Henryka Rzewuskiego) i w literaturze XX w., np. w poezji Jerzego Harasymowicza, Ernesta Brylla, w powieści Witolda Gombrowicza Trans-Atlantyk (parodia gawędy szlacheckiej).

Niniejsza edycja oparta jest na wydaniu Zakładu Narodowego im. Ossolińskich z roku 1979 w opracowaniu edytorskim ze wstępem i przypisami Władysława Czaplińskiego. Publikację wzbogaca przedmowa prof. Janusza Tazbira oraz kolekcja XIX-wiecznych rycin autorstwa Jana Nepomucena Lewickiego.

Źródło:

Recenzja książki:


Wydawca: Iskry
ISBN: 978-83-244-0118-5
Rok wydania: 2009
Liczba stron: 624