„Najazd o cześnikównę”

 

Walery Przyborowski „Najazd o cześnikównę”

 

Pierwsza połowa XVII wieku. Pan Krzysztof Wiszowaty, szlachcic ze wsi Samki w Ziemi Proszowickiej postanowił wybrać się w dalekie kraje. By zgromadzić środki na podróż sprzedał wieś Wrocimowice, która od wieków należała do jego rodziny, Samki zaś zdecydował się wydzierżawić. Nie łatwo było znaleźć chętnego na dzierżawę, aż któregoś dnia progi dworu w Samkach przestąpił niejaki Szymon Kosakowski. Nikt w okolicy nie znał szlachcica, okazało się jednak niebawem, że tajemniczy przybysz pochodzi aż z Podlasia. Z pewnymi kłopotami udało się dobić targu i Kosakowski na kilka lat stał się dzierżawcą rodowej wsi Wiszowatych.

 

Wbrew utartym zwyczajom Kosakowski nie próbuje nawiązywać kontaktów z sąsiadami, co więcej wyraźnie od nich stroni. Na domiar złego, jeden z sąsiadów wyśledził go na potajemnej schadzce z piękną Barbarą, córką pana cześnika Przęcławskiego. Dwór w którym zamieszkał nowy arendarz zmienił się nie do poznania, Kosakowski zamienił go w małą, lecz trudną do zdobycia fortecę. Rozpoczyna się nieformalne śledztwo mające ustalić kim naprawdę jest szlachcic z Podlasia, jakie skrywa sekrety jego przeszłość oraz dlaczego postanowił się osiedlić właśnie w tej okolicy.

 

„Najazd o cześnikównę” to kolejna z powieści Walerego Przyborowskiego, w której występuje szlachcic z gorącą głową Krzysztof Wiszowaty. Tym razem jednak jego udział jest jedynie epizodyczny. Oprócz wspomnianego śledztwa, na kartach powieści mamy dość dramatyczny wątek miłosny. Nietrudno się domyślić, że i tu pierwsze skrzypce odgrywa imć Kosakowski. Pojawia się również cała plejada panów braci. Są to głównie mieszkańcy okolic wsi Samki. Wiele humoru i zabawnych scen sprawia, że zupełnie zapomniana powieść Przyborowskiego, bawi i wzrusza także i dziś. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-najazd-o-czesnikowne-p-985.html

 

Wydawnictwo: CM

ISBN: 978-83-68018-98-1

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 84 

„Pożar we Wrocieryżu”

 

Walery Przyborowski „Pożar we Wrocieryżu”

Pierwsze wydanie książkowe

 

Bunty chłopskie, 1651 rok. Płonie dwór rodziny Libiszowskich we Wrocieryżu nieopodal Pińczowa. Do piastującego od niedawna tytuł wojskiego, pana Krzysztofa Wiszowatego przybywa posłaniec z prośbą o ratunek. Młody wojski nie odmawia, błyskawicznie zbiera ludzi i wyrusza z odsieczą do pobliskiego majątku. Bez trudu rozprawia się z buntownikami. W podziękowaniu za pomoc stary miecznik Libiszowski zaprasza pana Krzysztofa na szklanicę miodu. Miła rozmowa po pewnym czasie przybiera zgoła nieoczekiwany dla dzielnego młodzieńca obrót.

 

W dworze Wiszowaty poznaje piękną panią Libiszowską i z miejsca się zakochuje. Na niej mężczyzna również wywiera niemałe wrażenie. Libiszowska jest mężatką, a pod nieobecność małżonka pieczę nad nią i majątkiem sprawuje wspomniany wyżej miecznik. Staruszek dostrzega iskrzenie pomiędzy młodymi i doprowadza do opuszczenia dworu przez Wiszowatego. Dotarły do niego słuchy o niegdysiejszych podbojach miłosnych wybawcy Wrocieryża i nie zamierza dopuścić, aby kolejną ofiarą wojskiego stała się jego podopieczna. Pan Krzysztof nie może jednak zapomnieć o uroczej niewieście i wyrywa sobie głosy z głowy by za wszelką cenę doprowadzić do kolejnego spotkania. Na szczęście jest ktoś, kto rozumie rozterki miłosne zakochanych i uczyni wiele by im pomóc. Czy to jednak wystarczy aby przezwyciężyć trudności?

 

Nietrudno zauważyć, że w powieści Walerego Przyborowskiego dramatyczne wydarzenia są tłem dla równie dramatycznej historii miłosnej. „Pożar we Wrocieryżu” to jedna z kilku powieści tego niezwykle popularnego niegdyś autora, na kartach której pojawia się Pan Krzysztof Wiszowaty. W 2018 roku wydawnictwo CM wznowiło po latach „Przygody Pana Wiszowatego na obczyźnie”[1], natomiast w 2025 roku ukazała się powieść „Najazd o cześnikównę”[2]. Niniejsze, pierwsze wydanie książkowe „Pożaru we Wrocieryżu” oparto na edycji z 1876 roku, drukowanej na łamach „Tygodnika Romansów i Powieści”. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-pozar-we-wrocieryzu-pierwsze-wydanie-ksiazkowe-p-1015.html

 

Wydawnictwo: CM

ISBN: 978-83-68508-28-4

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 78

---

[1] http://www.zapomnianabiblioteka.pl/2019/03/przygody-pana-wiszowatego-na-obczyznie.html

[2] https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-najazd-o-czesnikowne-p-985.html

„To ja, umarły”

 

Kazimierz Korkozowicz „To ja, umarły”

 

Pierwsza połowa lat 70. Do schroniska położonego nieopodal miasteczka Jodłów w Bieszczadach, dociera informacja o wykonaniu wyroku śmierci na niejakim Cezarym Komasie. Mieszkający kilka miesięcy wcześniej w tym samym schronisku mężczyzna został skazany za szpiegostwo oraz dokonanie zabójstwa strażnika znajdującej się w pobliżu Wojskowej Bazy Remontowej. Co ciekawe, Komasa stanowczo twierdził, że to nie on zastrzelił ścigającego go strażnika. Mimo upływu czasu sprawa ta jest głównym tematem rozmów gości. Nic dziwnego, w schronisku dochodzi do całego szeregu trudnych do wyjaśnienia zdarzeń. Pokojówka przekonuje wszystkich, po każdej nocy krzesło przy stole, zajmowane niegdyś przez Komasę, jest odsunięte a na talerzach i sztućcach widoczne są wyraźne ślady używania.

 

Po pewnym czasie zostaje zamordowany jeden z gości a do schroniska przybywa major Szeruda. Celem oficera MO jest nie tylko wyjaśnienie zagadki tej zbrodni. Szeruda interesuje się również sprawą szpiegostwa i jest pewien, że ostatnie zabójstwo ma z nią ścisły związek. Śledztwo prowadzone przez majora Szerudę przypomina nieco poczynania przedwojennych detektywów. Mianowicie oficer gromadzi pensjonariuszy schroniska w jednym pomieszczeniu, rozmawia z nimi i zadaje pytania.

 

Przedstawiając sylwetki gości schroniska, Kazimierz Korkozowicz dba o to, aby na obrazie każdego pozostawić jakąś rysę. Dzięki temu zabiegowi czytelnik do ostatnich stron może podejrzewać każdego z pensjonariuszy o udział w szajce szpiegowskiej. Nie brakuje na kartach powieści bardziej widowiskowych scen. Ginie kolejna osoba, mieszkańcy schroniska spoglądają na siebie z coraz większą podejrzliwością. Kobiety zamykają się w pokojach na klucz, a nawet barykadują drzwi. Powieść Kazimierza Korkozowicza ukazała się po raz pierwszy w 1974 roku w bardzo popularnej wówczas serii „Labirynt”. Polecam.

 

Kryminał na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/kazimierz-korkozowicz-to-ja-umarly-p-967.html

 

Wydawnictwo: CM

Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL

ISBN: 978-83-68018-82-0

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 212

„Książę Józef Poniatowski. Rycerz bez skazy”

 

Walery Przyborowski „Książę Józef Poniatowski. Rycerz bez skazy”

 

Mroźna zima 1812 roku. Niedobitki wielkiej armii Napoleona wracają spod Moskwy. W ślad  za dziesiątkowanymi oddziałami podążają grupy maruderów. Jedna z takich grup napada na położony pośród rozległych lasów dwór w Przesiece. Dwór i folwark znajdujący się gdzieś w rejonie Mińska należą rodziny Wróblewskich. Gospodarzy tu piętnastoletni młodzieniec Witold Wróblewski. Pod opieką chłopca znajduje się młodsza siostra Jadwiga. Dostrzegając niebezpieczeństwo Witold zabiera Jadwigę i z pomocą wiernego Macieja Sopoćki czmycha przed niebezpieczeństwem, zadając napastnikom poważne straty. Niemal cudem udaje się im ocalić życie. Postać starego konfederata Macieja wnosi do fabuły powieści wiele trafnych, zabarwionych humorem spostrzeżeń.

 

Niebawem skrzyżują się losy dzielnego Wróblewskiego z oddziałem polskich ułanów. Zostaje przyjęty do pułku krakusów i zauważony przez samego księcia Józefa Poniatowskiego. Książę dostrzega zaangażowanie młodego wojaka i postanawia zatrzymać go przy swoim sztabie. Od tej chwili Witold bywa wysyłany z rozkazami a także załatwia rozmaite inne sprawy poruczone mu przez wodza. Jest świadkiem kilku wydarzeń mogących wywrzeć istotny wpływ na dalsze losy kampanii. Zaprzyjaźnia się z oficerami, uczestniczy w balach, na których od czasu do czasu spotyka uroczą pannę Basię, którą wcześniej wyratował na jednym z gościńców z nie lada opresji.

 

Na postać Józefa Poniatowskiego patrzymy głównie oczami towarzyszącego mu wiernie młodego oficera. Dla Wróblewskiego książę faktycznie jest postacią o nieskazitelnym wizerunku. To żołnierz, dla którego honor jest sprawą najważniejszą. Witold jest bezwzględnie przekonany, że każdy rozkaz wydany przez księcia jest najlepszy dla ojczyzny. Jedynie przez chwilę ma wątpliwości, czy decyzja o wyprowadzeniu wojsk polskich z kraju i wyruszeniu na pomoc Napoleonowi jest właściwa. Przesycona patriotyzmem powieść „Książę Józef Poniatowski. Rycerz bez skazy” to najprawdopodobniej ostatnie dzieło, które wyszło spod pióra Walerego Przyborowskiego. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-ksiaze-jozef-poniatowski-rycerz-bez-skazy-p-993.html

 

Wydawca: Wydawnictwo CM

ISBN: 978-83-68508-09-3

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 224

„Legenda za 10 mln dolarów”

 

Kazimierz Korkozowicz „Legenda za 10 mln dolarów”

 

Warszawa, początek lat 90. ubiegłego wieku. W domu Łukasza Czernicy, zamożnego właściciela warsztatu samochodowego pojawia się niejaki Artur Morena. Mężczyzna przedstawia się jako przedstawiciel amerykańskiego koncernu motoryzacyjnego General Motors i proponuje Czernicy stanowisko kierownika salonu samochodowego, który wkrótce ma zostać otworzony w stolicy. Niebawem w życiu Łukasza dochodzi do kilku dziwnych i niepokojących wydarzeń. W pobliżu domu przez dłuższy czas pojawia się tajemniczy samochód, a  dziewczyna Czernicy, Sylwia otrzymuje makabryczną przesyłkę. W pudełku znajdują się głowa i skrzydła wrony. Czyżby ktoś usiłował ją zastraszyć? Sprawy komplikują się znacznie kiedy Sylwia zostaje porwana.

 

Śledztwo w sprawie uprowadzenia dziewczyny prowadzi inspektor Deresz. W sprawę aktywnie angażuje się oczywiście partner zaginionej, jego siostra oraz mieszkający w tym samym domu przyjaciel właściciela warsztatu, lekarz Kamil Płoński. Niebawem okazuje się, że porwanie Sylwii ma związek z zawartością tajemniczej paczki, którą dziewczyna przed porwaniem miała przekazać Czernicy. Szkopuł w tym, że mężczyzna nie ma o tejże paczce zielonego pojęcia. W jaki sposób zatem doprowadzić do wymiany zakładniczki na żądany przez porywaczy przedmiot?

 

Akcja książki rozgrywa się głównie w stolicy, w pewnym momencie przenosimy się jednak nad polskie morze. Kazimierz Korkozowicz nie stroni od wczasowo-plażowych klimatów. Nieco podobne przygody nad Bałtykiem przeżywają między innymi bohaterowie innej powieści tego autora „Będę zamordowana”[1]. Na kartach powieści nie brakuje brutalnych przedstawicieli przestępczego półświatka i warszawskiej palestry. Mamy również całą galerię postaci związanych w mniejszym bądź większym stopniu z głównymi bohaterami. Od czasu do czasu ktoś rozstaje się z życiem, pojawiają się wątki romansowe, a funkcjonariusze policji organizują nie zawsze udane zasadzki. Polecam.

 

Kryminał na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/kazimierz-korkozowicz-legenda-za-10-mln-dolarow-p-986.html

 

Wydawnictwo: CM

Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL

ISBN: 978-83-68508-00-0

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 240

---

[1] Kazimierz Korkozowicz „Będę zamordowana”: http://www.zapomnianabiblioteka.pl/2025/02/bede-zamordowana.html

„Zapomniane miejsca Lubuskie: część środkowa”

 

Jakub Jagiełło, Adam Sowa „Zapomniane miejsca Lubuskie: część środkowa”

Wydanie II poprawione

 

W II wydaniu przewodnika „Zapomniane miejsca Lubuskie: część środkowa” przedstawiono obiekty położone na terenie tego województwa, znajdujące się na północ od dróg wojewódzkich nr 289 oraz 290 aż do autostrady A2, oraz pomiędzy granicą z Niemcami a granicą z województwem wielkopolskim. Obszar ten usiany jest miejscami, które miłośnicy historii regionu powinni uwzględnić w swoich wędrówkach. Nic zatem dziwnego, że autorzy Jakub Jagiełło i Adam Sowa na kartach przewodnika opisali aż 133 zabytkowe obiekty. Z przewodnikiem w plecaku amatorzy zwiedzania opuszczonych, zapomnianych miejsc będą mogli odnaleźć ruiny zamków, pałaców oraz dworów. Zajrzą do kościołów, w których od dawna nie rozbrzmiewa już dźwięk organów i dotrą do cmentarzy, na których z każdym rokiem coraz trudniej dostrzec pochłaniane przez naturę nagrobki.

 

W publikacji przedstawiono także wioski, które dawno temu opuścili ostatni mieszkańcy,  nieczynne fabryki, zabudowania pozostałe po zakładach przemysłowych, cegielnie, wapienniki, itp. Nie należy zapominać, że na opisywanym terenie istnieje wiele zabytków militarnych (Międzyrzecki Rejon Umocniony, Pozycja Odrzańska a także kompleks wojskowych fabryk nieopodal Nowogrodu Bobrzańskiego). Mamy tu zatem fortyfikacje, bunkry czy koszary. Autorzy zwracają szczególną uwagę na zabytkowe mosty na Odrze.

 

Przewodnik zawiera dwie wkładki z kolorowymi fotografiami oraz mapki, na których zaznaczono miejscowości, w których znajdują się wszystkie opisywane obiekty. Dokładne informacje o tym którędy dotrzeć do przedstawianego miejsca znajdują się natomiast pod każdym opisem zabytku. Przewodnik zawiera również słowniczek niektórych terminów wykorzystanych w tekście jak również indeks miejscowości. Miejsca, w których należy zachować szczególną ostrożność oznaczono, podobnie jak w poprzednich tomach, ikonkami wykrzyknika. Warto pospieszyć się z odwiedzeniem niektórych obiektów, gdyż systematycznie podgryzane zębem czasu, znikną zapewne niebawem z krajobrazu regionu. Polecam.

 

Przewodnik na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/zapomniane-miejsca-lubuskie-czesc-srodkowa-wydanie-ii-poprawione-p-992.html

 

Wydawca: Wydawnictwo CM

Seria wydawnicza: Zapomniane miejsca

ISBN: 978-83-68018-88-2

Liczba stron: 208

Rok wydania: 2025

„Sokół królewski”

 

Walery Przyborowski „Sokół królewski”

 

Warszawa, Zaduszki 1574 roku. W nędznej gospodzie pod Warszawa, o wiele mówiącej nazwie Pod Psim ogonem, odbywa się bal dziadowski. W obskurnym wnętrzu zgromadziło się mnóstwo obwiesiów, żebraków, urwipołciów oraz typów spod ciemnej gwiazdy. Zgodnie ze starym obyczajem na balu wybierany był zawsze król dziadowski. Tym razem jednak nie udało się przeprowadzić tej osobliwej elekcji. Przeszkodził w tym nikt inny, tylko sam mistrz Twardowski, który wraz z pachołkiem wszedł nagle do izby i sprytnym fortelem sprawił, iż całe to szemrane towarzystwo w mig wzięło nogi za pas. Kiedy nazajutrz Twardowski przekroczył bramy Warszawy, jeden z przegonionych dziadów, doprowadza do tego, że mistrz znajduje się w nie lada tarapatach.

 

W Warszawie panuje zaraza, a król Stanisław August pogrąża się w melancholii po stracie ukochanej małżonki. Twardowski znajduje panaceum na bolączki ostatniego z Jagiellonów. W centrum jego planu znajduje się łudząco podobna do zmarłej żony króla, córka jednego z zamożnych mieszczan, Barbara Giżanka. „Sokół królewski” to jedna z najbardziej klimatycznych powieści Walerego Przyborowskiego. Pisarz, jak wiemy lubował się w kreowaniu atmosfery grozy. Tak jest i tym razem. Już pierwsze spotkanie z Twardowskim daje nam przedsmak tego co znajdziemy na kolejnych stronach. Przejmujące opisy opanowanego przez morowe powietrze miasta, wędrówki po jego mrocznych zaułkach, przejazd pachołka Twardowskiego przez rozległą puszczę, czy też nocne wizyty w królewskiej rezydencji w Knyszynie, to tylko niektóre ze scen, na które warto zwrócić uwagę.

 

Na kartach powieści znajdziemy wiele nazwisk, które zapisały się w dziejach Polski. Oprócz wspomnianych już postaci pojawia się zatem wielu mieszczan, a jedną z istotniejszych ról odgrywa pokojowiec królewski, chciwy intrygant, Mikołaj Mniszek (Mniszech). Trzeba przyznać, że trudno tu znaleźć bohatera, który byłby przedstawiony blado i powierzchownie. Choć najważniejszą z ról autor przypisał Twardowskiemu, każda z postaci, czy to żebrak, kupiec czy też szlachcic odciska na fabule swój trwały ślad i ma swoje przysłowiowe 5 minut. Nie brakuje spisków, namiętności, dramatów, marzeń o władzy i majątku, a wszystko to podlane zostało solidną dawką zabobonu. Powieść Walerego Przyborowskiego ukazała się drukiem w 1877 roku na łamach „Przeglądu Tygodniowego”. Niniejsze wydanie oparto na edycji z 1933 roku. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-sokol-krolewski-powiesc-historyczna-z-czasow-zygmunta-augusta-p-1022.html

 

Wydawca: Wydawnictwo CM

ISBN: 978-83-68508-32-1

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 264

„Zapomniane miejsca. Opolskie, część wschodnia”

 

Jakub Jagiełło „Zapomniane miejsca Opolskie, część wschodnia”

Przewodnik

 

Zapomniane miejsca to seria przewodników, na kartach których czytelnik może odnaleźć mnóstwo wiadomości poświęconych obiektom omijanym zazwyczaj przez niedzielnych turystów, miejscach położonych z dala od uczęszczanych szlaków, budowlach historycznych, w których niegdyś tętniło życie, a dziś niszczeją pozbawione dachów, okien i drzwi. Seria ukazuje się już od ponad 10 lat. W 2024 roku w księgarniach pojawił się przewodnik, w którym Jakub Jagiełło przedstawił dzieje ponad 100 obiektów znajdujących się w zachodniej części województwa opolskiego [1]. Rok później do pasjonatów trafia tom obejmujący wschodnią część tego malowniczego  regionu.

 

Na łamach przewodnika Jakub Jagiełło opisuje obiekty zlokalizowane na terenie powiatów głubczyckiego, kędzierzyńskiego, krapkowickiego, oleskiego, prudnickiego oraz strzeleckiego. Czego zatem możemy się spodziewać po otwarciu kolejnego z tomów popularnej serii? Za obiekty, którym warto poświęcić najwięcej czasu autor uznał zamek w Łące Prudnickiej a także ruiny Frotexu w Prudniku. Na kartach przewodnika znajdziemy bogaty zasób ciekawostek o zrujnowanych pałacach, obiektach w których przed laty funkcjonowały fabryki i zakłady przemysłowe. To także kompendium wiedzy o opuszczonych obiektach sakralnych znajdujących się na tych terenach, kościołach i kaplicach. Warto jednak zauważyć, iż w porównaniu do innych tomów serii, w tomie niniejszym tego typu obiektów znajdziemy znacznie mniej.

 

W porównaniu do wydanych w ubiegłych latach przewodników, format niniejszego znacznie odświeżono. Został wydany w twardej oprawie, poprawiono jakość druku, jak również wzbogacono go o liczne fotografie archiwalne. Na końcu publikacji zamieszczono słowniczek, w którym objaśnione zostały specjalistyczne określenia występując w tekście, nie zapomniano także o indeksie miejscowości. Odwiedzając opisane w przewodniku miejsca, zawsze należy zachować szczególną ostrożność. Zdarza się bowiem, że nie remontowane i niszczejące przez lata budowle skrywają niebezpieczne niespodzianki. Budynki grożące zawaleniem oznaczane zostały ikonką wykrzyknika. Polecam.

 

Przewodnik na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/zapomniane-miejsca-opolskie-czesc-wschodnia-p-1001.html

 

Wydawca: CM

Seria wydawnicza: Zapomniane miejsca

ISBN: 978-83-68508-08-6

Liczba stron: 228

Liczba stron kolorowych: 16

Rok wydania: 2025

---

[1] http://www.zapomnianabiblioteka.pl/2024/11/zapomniane-miejsca-opolskie-czesc.html

„Hinda”

 

Walery Przyborowski „Hinda”

 

Połowa XIX stulecia. Pewnej mroźnej zimowej nocy, na leśnej drodze pomiędzy Chmielnikiem a Szydłowem zostaje zamordowany bogaty żydowski kupiec Haim Iskier. Cudem udaje się przeżyć jadącej z nim saniami małej córeczce. Hindę ratuje z opresji i postanawia się nią zaopiekować inny kupiec Samuel Beni. Po pewnym czasie Beni dochodzi do wniosku, że kiedy Hinda dorośnie będzie znakomitą partią dla jego syna Abdela. Zabiera dziewczynkę do swego domu w Sinogórze i powierza w opiekę religijnej babce Ester, a następnie guwernantce, pani Deschamps. Hinda dojrzewa. Samuel Beni nie zdaje sobie jeszcze sprawy, że misternie skonstruowany przed laty plan niebawem runie niczym domek z kart.

 

Nieziemsko piękna Hinda zakochuje się z wzajemnością w mieszkającym nieopodal lekarzu Henryku Sulimie, a o synu kupca nie chce nawet słyszeć. Henryk odwzajemnia uczucie. Niestety na drodze do szczęścia młodych zaczyna się piętrzyć coraz więcej przeszkód. Przesądy, uprzedzenia, konwenanse, skomplikowane sytuacje rodzinne i majątkowe, intrygi, interesy… Wszystko to sprawia, że Hinda z Henrykiem choć myślą o sobie nieustannie, a widują się przy każdej nadarzającej się okazji, w rzeczywistości są jednak bardzo od siebie oddaleni. Żydowska dziewczyna z miłości dla ukochanego jest gotowa nawet na zmianę wyznania.

 

W chwili ukazania się „Hindy” Walery Przyborowski był młodym człowiekiem, liczył zaledwie 24 lata. To prawdopodobnie jego debiutancka powieść, wydana została w 1869 roku. W przeciwieństwie do wielu innych utworów tego niezwykle popularnego niegdyś autora, nigdy później nie doczekała się wznowienia. Nic dziwnego, kontrowersyjna tematyka mogła wówczas szokować. Co ciekawe, sam Przyborowski opatrzył powieść komentarzem, w którym próbuje szukać własnej recepty na zasypanie nierówności społecznych, które co chwila prowadzą do kolejnych podobnych tragedii.

 

Mimo iż osią fabuły powieści jest dramatyczny wątek miłosny, amatorzy twórczości Przyborowskiego znajdą tu zalążki tego, co przyciągało ich przez lata do jego prozy, mianowicie elementy grozy, tajemniczości oraz przygody. Taka jest już pierwsza scena - napad zbójów na samotnego podróżnego. Scena ta rozgrywa się w odległości około 40 km od miejsca urodzenia pisarza, podkieleckich Domaszowic. „Hinda” została wydana w nowej serii „Zapomniane polskie powieści”. Miejmy nadzieję, że seria będzie kontynuowana i ukaże się w niej jeszcze wiele pokrytych patyną czasu perełek rodzimej literatury. Polecam.

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-hinda-p-1014.html

 

Wydawca: Wydawnictwo CM

ISBN: 978-83-68508-25-3

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 174

„Silniejszy niż śmierć”

 

Andrzej Kakiet „Silniejszy niż śmierć”

 

W Tatrach, nieopodal jednego ze schronisk, ginie młoda kobieta, Elżbieta Koszewska. To nie pierwszy taki przypadek, kilka lat wcześniej w okolicy spadło w przepaść kilka innych miłośniczek górskich wędrówek. Nieformalne śledztwo w sprawie jej śmierci prowadzi stołeczny dziennikarz Andrzej Kramer. Mężczyzna przed laty związany był z Zakopanem, niemal każdą wolną chwilę spędzał w Tatrach, a nawet pracował w Górskim Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym. O tragicznych wydarzeniach, które rozegrały się w górach, Kramer dowiaduje się od zaprzyjaźnionego oficera Milicji Obywatelskiej, kapitana Jerzego Jastrzębskiego.

 

Milicjantom udaje się jedynie ustalić, że kobieta, która przeżywała poważne problemy małżeńskie, zamierzała spędzić urlop z przyjaciółką na Mazurach. Jej zwłoki odkryte zostały jednak na drugim końcu kraju. Śledczy podejrzewają, że Koszewska wybrała się do Zakopanego w towarzystwie tajemniczego mężczyzny, i to właśnie on mógł przyczynić się do jej zgonu. Tu trop się kończy. Kramer, podobnie jak jego przyjaciel z MO, nie wierzy aby kobieta mogła popełnić samobójstwo lub zginąć w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Jak się wkrótce okaże, będzie miał rację.

 

Andrzej od pewnego czasu zmaga się z uzależnieniem od alkoholu. Wyjazd z Warszawy w góry ma być dla niego pewną odskocznią od codzienności. W Zakopanem nasz bohater nawiązuje kontakt z przyjaciółmi, którymi niegdyś działał w GOPR, wertuje stare dokumenty i kroniki, aż wreszcie natrafia na pewien ślad. Mocną stroną powieści Andrzeja Kakieta są pełne emocji opisy górskich wspinaczek. Najprawdopodobniej autor pasjonował się nimi równie mocno jak główna postać w jego książce. Powieść „Silniejszy niż śmierć” po raz pierwszy ukazała się w 1986 roku w popularnej serii kryminalnej „Ewa wzywa 07…”. Andrzej Kramer jest również bohaterem dwóch innych powieści Andrzeja Kakieta „Posłaniec śmierci” oraz „Tory donikąd”. One także zostały wznowione po latach przez wydawnictwo CM w serii Najlepsze kryminały PRL[1]. Polecam.

 

Kryminał na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/andrzej-kakiet-silniejszy-niz-smierc-p-911.html

 

Wydawnictwo: CM

Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL

ISBN: 978-83-68018-53-0

Rok wydania: 2024

Liczba stron: 106

---

[1] Recenzje kryminałów Andrzeja Kakieta: http://www.zapomnianabiblioteka.pl/search?q=Andrzej+Kakiet

„Anastazja lubi reklamę”

 

Jacek Wołowski „Anastazja lubi reklamę”

 

Warszawa, połowa lat 60. Z mieszkania na jednym z osiedli dobiega przeraźliwy huk. Po pewnym czasie, z odprawy jaka odbyła się w gabinecie komendanta Milicji Obywatelskiej, dowiadujemy się, że w mieszkaniu eksplodowała przesyłka dostarczona przez listonosza. W wyniku wybuchu poniósł śmierć pewien pięćdziesięcioletni inżynier. Do prowadzącego śledztwo w tej sprawie majora Szarego zgłasza się człowiek, który obiecuje przekazać mu wiadomości umożliwiające rozpracowanie działalności szajki powiązanej z eksplozją. Dość szybko jednak oficerowie śledczy dochodzą do wniosku, że informator nie jest z nimi zupełnie szczery.

 

Powieść Jacka Wołowskiego, mimo stosunkowo niewielkiej objętości, wypełniona została widowiskowymi akcjami w stopniu zdecydowanie ponadstandardowym. Autor popuścił wodze fantazji i zafundował bohaterom solidną dawkę przygód. Ponad wspomnianą wcześniej eksplozją, mamy tu zatem otrucie cyjankiem, zabójstwo milicjanta na dworcu kolejowym, a nawet napad na pociąg, pościg śmigłowca za uciekającą motorówką piękną kobietą oraz lot szybowcem. Akcja zmienia się jak w kalejdoskopie. Od czasu do czasu bierzemy udział w naradach funkcjonariuszy MO, śledzimy również rozwój wydarzeń z perspektywy czarnych charakterów.

 

Warto zauważyć dość interesujący zabieg jaki zastosował autor w stosunku do bohaterów powieści. Mianowicie, agenci milicji przenikają do środowiska przestępczego, i odwrotnie, przestępcy podejmują grę z organami ścigania, usiłując wprowadzić do niej swojego człowieka. Z Milicją Obywatelską współpracują oddziały WSW, wojska desantowe a także ormowcy. Nie jest jednak łatwo rozpracować i rozbić szajkę kierowaną przez przebiegłego szefa. Podobnie jak wiele innych powieści Jacka Wołowskiego, również i ta została utrzymana w nieco reportażowym stylu[1]. Po raz pierwszy powieść „Anastazja lubi reklamę” ukazała się w słynnej serii kryminalnej „Ewa wzywa 07…” w 1969 roku. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/jacek-wolowski-anastazja-lubi-reklame-p-912.html

 

Wydawnictwo: CM

Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL. Lata 60

ISBN: 978-83-68018-55-4
Rok wydania: 2024

Liczba stron: 106

---

[1] Recenzje powieści Jacka Wołowskiego: http://www.zapomnianabiblioteka.pl/search?q=Jacek+Wo%C5%82owski

„Zamki, pałace i dwory Dolnego Śląska. Powiat oleśnicki”

 

Damian Dąbrowski „Zamki, pałace i dwory Dolnego Śląska. Powiat oleśnicki”

 

Na kartach przewodnika „Zamki, pałace i dwory Dolnego Śląska. Powiat oleśnicki” Damian Dąbrowski przedstawił dzieje rezydencji, które przetrwały do naszych czasów, jak i tych które powoli zamieniają się w ruiny lub znikły z krajobrazu regionu. Autor kreśli losy każdego z obiektów od czasów powstania aż do chwili obecnej. Mimo historycznych zawirowań, na terenie powiatu zachowało się niemal 60 zamków, pałaców, dworów oraz siedzib wolnych właścicieli ziemskich. Wybierając obiekty do przewodnika autor przeprowadził wnikliwą kwerendę źródeł przedwojennych, sięgnął ponadto do opracowań konserwatorskich.

 

Przewodnik Damiana Dąbrowskiego stanowi doskonałe kompendium wiedzy o historii rezydencji oraz ich właścicielach. Najstarszym z opisanych obiektów jest zamek w Oleśnicy, którego początki sięgają XIV stulecia. Znaczna część zamków, pałaców i dworów na tym terenie znajduje się w nienajlepszym stanie technicznym. Niszczeje między innymi zamek w Bierutowie a także pałace w Posadowicach czy Dalborowicach. Od czasu do czasu podejmowane są na szczęście działania powstrzymujące degradację niektórych obiektów. Autor zauważa, że większość z rezydencji leżących na terenie powiatu można jeszcze uratować i przywrócić im choćby cień dawnej świetności.

 

Damian Dąbrowski zamieścił w publikacji szereg wiadomości o innych zabytkach oraz atrakcjach przyrodniczych znajdujących się w pobliżu opisywanych rezydencji. Warto nadmienić, że w pracy nad przewodnikiem autor wykorzystał wywiady przeprowadzone z mieszkańcami powiatu oleśnickiego. W bogato ilustrowanym przewodniku znajdziemy fotografie archiwalne i współczesne opisywanych obiektów a także mapki przedstawiające założenia pałacowo-folwarczne. Niniejsza publikacja jest trzecim tomem serii. W ubiegłych latach ukazały się przewodniki „Pałace Dolnego Śląska. Powiat trzebnicki. Gmina Trzebnica i Zawonia” oraz „Pałace Dolnego Śląska. Powiat wołowski”. Polecam.

 

Książka na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/damian-dabrowski-zamki-palace-i-dwory-dolnego-slaska-powiat-olesnicki-p-959.html

 

Wydawca: Wydawnictwo CM

ISBN: 978-83-68018-65-3

Liczba stron: 404

Rok wydania: 2024

„Jolanta i Apokalipsis”

 

Kazimierz Korkozowicz „Jolanta i Apokalipsis”

Drugi tom kryminalnego cyklu autorskiego Kazimierza Korkozowicza

 

Niewielkie miasteczko położone w sąsiedztwie dużego kombinatu metalurgicznego, pierwsza połowa lat 60. Pewnej deszczowej nocy, do drzwi domu inżyniera Remzy puka tajemniczy mężczyzna, niejaki Nikodem Prot. Zamiast inżyniera, z którym był umówiony, zastaje jednak piękną kobietę, Annę Ochman. Niebawem okazuje się, że Remza został zamordowany, a jego zwłoki ukryto w tapczanie. Nikodem i Anna spoglądają na siebie podejrzliwie. Prot, który przedstawia się kobiecie jako Polak mieszkający na stałe w Anglii, podejrzewa, że w mieszkaniu może znajdować się jednak jeszcze jedna osoba, morderca inżyniera Remzy.  

 

W trakcie śledztwa wychodzi na jaw, że ze śmiercią inżyniera może mieć związek wielu mieszkańców miasteczka. Czytelnik dowiaduje się również kim naprawdę jest nocny przybysz, Nikodem Prot oraz że zabójstwo może mieć związek z produkcją miejscowych zakładów metalurgicznych. Kiedy okazuje się, że w grę wchodzi działalność szpiegowska, rozpoczyna się zakrojona na szeroką skalę akcja likwidacji szajki. Nie jest to jednak łatwe zadanie. W ręce funkcjonariuszy WSW wpadają jedynie płotki, a mózg siatki wodzi organa ścigania za nos. Akcji zostaje nadany kryptonim „Pandora”.

 

Na kartach powieści wiele się dzieje. Kazimierz Korkozowicz zadbał o to aby czytelnik nie nudził się nawet przez chwilę. Mamy tu zatem dramatyczne porwania, widowiskowe pościgi i  eksplozje, zasadzki, wizyty w antykwariacie i na przystani, przyjęcia, spotkania towarzyskie oraz wątki miłosne. Wybrzmiewają także echa kilkanaście lat wcześniej zakończonej wojny. Zachowanie niemal każdego z licznych bohaterów może wydawać się podejrzane. Powieść Kazimierza Korkozowicza „Jolanta i Apokalipsis” drukowana była na łamach prasy, wydana została także w popularnej w okresie PRL-u serii kryminalnej „Labirynt”. Polecam.

 

Kryminał na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/kazimierz-korkozowicz-jolanta-i-apokalipsis-p-957.html

 

Wydawnictwo: CM

Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL

ISBN:  978-83-68018-72-1

Rok wydania: 2024

Liczba stron: 252