Walery Przyborowski „Czarny Rycerz”
Polska w czasach Bolesława Śmiałego. Z węgierskiej niewoli wraca do ojczyzny rycerz Mikołaj z Żębocina. W rodzinnych stronach nikt już nie liczył na to, że zobaczy go żywego. Wojakowi w czarnej zbroi nie jest jednak dane długo ogrzewać się w cieple domowego ogniska. Najpierw bierze udział w turnieju w Krakowie, a później wraz z królem i innymi możnymi wyrusza na wyprawę wojenną na Ruś. Niestety, w czasie gdy rycerstwo przebywa pod Kijowem, w kraju dochodzi do tragicznych wydarzeń. Chłopstwo buntuje się przeciwko panom.
Płoną dwory i folwarki, a pozostawione bez opieki rodziny giną z rąk rozjuszonej tłuszczy. Żębocin również nie jest bezpieczny. Małżonka Mikołaja, pani Małgorzata, wraz z bliskimi zostaje zmuszona do ucieczki. W ostatniej chwili znajduje schronienie w kościelnej wieży. Jak niemal zawsze u Walerego Przyborowskiego, także na kartach niniejszej powieści nie brakuje scen pozwalających nam zanurzyć się w atmosferze grozy i niesamowitości. Nie sposób nie wspomnieć tu o wydarzeniach rozgrywających się w głębi puszczy, w chacie należącej do tajemniczej Jędzy.
Równie przejmująco opisał autor desperacką, pełną dramatyzmu obronę wieży przed zbuntowaną masą chłopstwa. Ukryte za grubymi murami bezbronne niewiasty, wspierane jedynie przez miejscowego proboszcza, przez długie tygodnie bohatersko odpierają kolejne szturmy. Tymczasem do Kijowa wyrusza posłaniec z wieściami o krwawej rebelii. Czy Mikołaj zdąży powrócić do Żębocina, nim będzie za późno? Pierwsze wydanie, pełnej przygód, powieści Walerego Przyborowskiego „Czarny Rycerz” ukazało się drukiem w 1890 roku. Polecam.
Powieść na stronie wydawcy:
Wydawca: Wydawnictwo CM
ISBN: 978-83-68508-52-9
Rok wydania: 2026
Liczba stron: 170


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz