„Zapiski z kalendarza. Życie warszawskiej rodziny w 1944 roku”

 

Zofia Boglewska-Hulanicka 

„Zapiski z kalendarza. Życie warszawskiej rodziny w 1944 roku”

 

Publikacja zawiera przepisane w całości notatki z kalendarza na rok 1944 pochodzącego z archiwum rodzinnego Zofii Boglewskiej-Hulanickiej. Dzień po dniu najpierw ojciec, a po jego śmierci syn – Henryk i Jerzy Kłodeccy mieszkający na warszawskim Mokotowie – notowali bieżące wydarzenia w mieście i sprawy rodzinne. Jest to zapis okresu okupacji i powstania widzianych oczami zwykłej rodziny, niebiorącej udziału w walkach. Tekst źródła został uzupełniony archiwalnymi fotografiami i opatrzony wstępem i posłowiem Zofii Boglewskiej-Hulanickiej, w których omawia ona historię i koligacje rodzinne osób występujących na kartach książki.

 

Publikacja na stronie wydawcy:

https://www.wuw.pl/product-pol-20988-Zapiski-z-kalendarza-Zycie-warszawskiej-rodziny-w-1944-roku.html

 

Wydawca: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego

ISBN: 978-83-235-7211-4

Rok wydania: 2026

Liczba stron: 134

„Wojenny pamiętnik”

 

Zofia Rogowska „Wojenny pamiętnik”

Zapiski z powstania warszawskiego i niemieckich obozów koncentracyjnych

 

Poruszający pamiętnik kobiety, która po prostu chciała przeżyć. Oto pełen dramatycznych doświadczeń obraz powstania widziany w całkowicie odmiennej perspektywie – oczami zwykłej mieszkanki Warszawy. Fenomen tych wspomnień tkwi w tym, że jest to rzadki głos kobiety pragnącej zwyczajnie przetrwać wojenną zawieruchę i znów zacząć żyć normalnie, zapominając o potwornej przeszłości. Przynajmniej na tyle, na ile to możliwe.

Zofia Rogowska nie brała udziału w walkach, a mimo to po powstaniu, podobnie jak tysiące innych mieszkańców Warszawy, wciągnęły ją tryby hitlerowskiej machiny śmierci. Trafiła do obozu przesiedleńczego w Pruszkowie, a stamtąd do KL Ravensbrück, Bergen-Belsen, Auer (Sachsenhausen) i Clausthal-Zellerfeld.

W pamiętniku ukazuje koszmarne przeżycia z obozów. Jej opisy bywają brutalne i zawsze niezwykle bezpośrednie. Opowiada o warunkach obozowego życia – pomieszczeniach, procesie „przygotowania” kobiet do rozlokowania, sposobach „zarabiania”, zasadach „higieny”. Wiele miejsca poświęca współwięźniarkom i nadzorcom. Charakteryzuje ich zachowania i podejmowane decyzje. Bacznie obserwując ludzi, dobitnie piętnuje ich negatywne postawy. Wyznawane wartości przeciwstawia rozpadowi człowieczeństwa pod presją niemieckiego okrucieństwa.

 

Książka na stronie wydawcy:

https://replika.eu/tytul/wojenny-pamietnikzapiski-z-powstania-warszawskiego-i-niemieckich-obozow-koncentracyjnych

 

Wydawca: Replika

ISBN: 978-83-68135-62-6

Rok wydania: 2024

Liczba stron: 416 + 2x8 kolor

„Mój pamiętnik”

 

Anna z Działyńskich Potocka „Mój pamiętnik”

 

Anna z Działyńskich Potocka (1846–1926) – działaczka społeczna i oświatowa współzałożycielka uzdrowiska Rymanów-Zdrój. Urodziła się w Kórniku pod Poznaniem jako ostatnie dziecko Tytusa i Celestyny z Zamoyskich. W 1864 roku wyjechała z matką do Drezna, gdzie poznała przyszłego męża, Stanisława Potockiego. Jakiś czas po ślubie zamieszkali w Rymanowie. Po odkryciu na terenie majątku źródeł wód leczniczych założyli tam uzdrowisko. Oprócz wychowywania siedmiorga dzieci i prowadzenia zakładu Anna oddawała się pracy na rzecz lokalnej społeczności. Prowadziła szkółkę rzeźbiarską dla chłopców i koronkarską dla dziewcząt. Organizowała kolonie zdrowotne dla dzieci, propagowała ziołolecznictwo i sztukę ludową. Wspierała też lokalnych rzemieślników i prace nad rozwojem rolnictwa w Galicji. Pochowano ją w Rymanowie, gdzie pamięć o niej jest do dziś żywa.

 

O, bo niełatwe było moje życie i niełatwa praca! Dziś po latach ledwo wierzyć mogę pamięci własnej, że ja zdołałam przetrzymać! O świcie obchodziłam wszystkie ścieżki, wszystkie kąty, zawstydzając stróżów, potem robota kancelaryjna, budowle nowe i naprawy, odwiedzanie osób słabszych i potrzebujących opieki. Po południu organizowanie nieraz jakich spacerów, wycieczek, wieczorem balów, koncertów, żywych obrazów itp. Na tych balach zostawałam zawsze do rana i ostatnia wychodziłam, gasząc światło i zamykając drzwi. Rano zwykle wprost z balu szłam do kaplicy na mszę świętą. […] Myśl, że to dla dzieci, krzepiła mnie i sił mi dodawała. [fragment tekstu]

 

Pamiętnik na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwosbm.pl/ksiazka/moj-pamietnik

Wydawnictwo SBM na Facebooku:

https://www.facebook.com/WydawnictwoSbm

 

Wydawca: SBM

ISBN: 978-83-8348-396-2

Rok wydania: 2024

Liczba stron: 432

Świętokrzyskie regionalia (cz. 144)

 

Tadeusz Halpert „Pamiętnik. Pierwsze 72 lata mojego życia”

 

Rodzina Halpertów do 1932 roku posiadała pałac i dobra w Szczekocinach. „Pamiętnik. Pierwsze 72 lata mojego życia” został spisany po angielsku przez Tadeusza Halperta na emigracji w Vancouver w 1958 r. Książka z polskim tłumaczeniem miała promocję podczas V Szczekocińskiego Festiwalu Dialogu Kultur we wrześniu 2022 r. „Pamiętnik” jest bardzo ciekawą pozycją wydawniczą. Atrakcyjność tekstu wynika stąd, że może on być zarówno źródłem do badań historycznych, ale także obyczajowych. Książka została wydrukowana przez angażującą się w regionalne przedsięwzięcia Drukarnię Kontur. „Pamiętnik” liczy 86 stron 155x230 mm w oprawie twardej, jest do nabycia u wydawców, czyli w Stowarzyszeniu Miłośników Historii Szczekocin i okolic.

Więcej o publikacji:

https://muzeumostrowiec.pl/2022/09/pamietnik-pierwsze-72-lata-mojego-zycia-tadeusza-halperta

https://ostrowiecka.pl/2022/10/24/ostrowczanie-czytaja-pamietnik-tadeusza-halperta-zdjecia

 

Wydawcy: 

Stowarzyszenie Miłośników Historii Szczekocin i Okolic, 

Biblioteka Publiczna w Szczekocinach

Druk: Drukarnia Kontur. Włoszczowa

https://www.facebook.com/drukarniakontur/shop

ISBN: 978-83-65334-71-8

Rok wydania: 2022

Liczba stron: 86