„Strefa cienia”

 

Kazimierz Korkozowicz „Strefa cienia”

 

Do jednego z wiedeńskich sklepów z pamiątkami wchodzi młody turysta z Polski. Mężczyzna oferuje stojącemu za ladą właścicielowi zakup pięciu kartek maszynopisu. Na kartkach ma być zapisana nowa metoda produkcji zastępczego paliwa do silników i turbin. Sklepikarz okazuje się jedynie pośrednikiem. Przybysz otrzymuje od niego kontakt do osób, z którymi będzie mógł sfinalizować interes. Sprawa zaczyna się jednak komplikować, oczekiwania Polaka  rozmijają z tym co zamierzają mu zaproponować „kontrahenci”. Mężczyzna dopiero teraz zaczyna się zastanawiać, jak powinien to rozegrać. Zdaje sobie sprawę, że uzyskanie oczekiwanej zapłaty za skradzione wyniki badań profesora Wierzby i wyjście bez szwanku z tej afery może być niesłychanie trudne.

 

Akcja powieści Kazimierza Korkozowicza rozgrywa się nie tylko w austriackiej metropolii. Znad Dunaju przenosimy się bowiem do Warszawy, do Instytutu Paliw i Smarów, czyli miejsca, w którym profesor Wierzba pracował nad przełomowym i niezwykle ważnym dla pogrążonej w paliwowym kryzysie socjalistycznej ojczyzny wynalazkiem. Chęć wzbogacenia się na dziele życia profesora ma także ktoś jeszcze. Nie trudno się domyślić, że na trop szpiegowskiej intrygi trafiają polskie służby. Do akcji wkraczają major Szeruda oraz porucznik Łuba. Giną niewygodni świadkowie, a nowy przeciwnik jest niezwykle przebiegły, wyrachowany i gotowy na wszystko.

 

Wielu autorów kryminałów wydawanych w okresie PRL-u wykorzystywało motyw polowania na osiągnięcia polskiej myśli technicznej przez przedstawicieli obcego wywiadu. Stąd też na kartach powieści pojawiały się przeróżne przedsiębiorstwa, ośrodki badawcze czy instytuty. Fabuła niniejszej powieści również została osnuta wokół „modnego” wówczas wątku szpiegowskiego. Autor „Strefy cienia” zadbał jednak o jej urozmaicenie i wzbogacił treść o nieśmiały wątek romansowy z udziałem jednego z funkcjonariuszy. Kryminał Kazimierza Korkozowicza ukazał się po raz pierwszy w 1979 roku, w popularnej serii „Labirynt”. Polecam.

 

Kryminał na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/kazimierz-korkozowicz-strefa-cienia-p-971.html

 

Wydawnictwo: CM

Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL

ISBN: 978-83-68018-84-4

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 230

„Mordercza proteza”

 

Igor Frender „Mordercza proteza”

 

„Mordercza proteza” to drugi tom kryminalnego cyklu Igora Frendera. Autor ponownie zabiera czytelników w mroczny świat zbrodni, gdzie przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Fabuła powieści rozwija się stopniowo, z wyraźnym naciskiem na budowanie napięcia i odkrywanie kolejnych warstw tajemnicy. Na kartach książki pojawia się kilku bohaterów, których czytelnicy poznali już w trakcie lektury „Człowieka-Jatki”[1]. Autor udowadnia, że potrafi nie tylko snuć intrygującą historię, lecz także kreować postaci, które na długo zapadają w pamięć.

Centralną postacią śledztwa jest kapitan Milicji Obywatelskiej Jan Jedyna – trzydziestosześcioletni, zasadniczy, wymagający i nieustępliwy oficer, który mierzy się z jedną z najtrudniejszych spraw w swojej karierze. Jego doświadczenie, sprawność fizyczna, wynikająca z treningów boksu i judo, oraz naturalna charyzma czynią z niego bohatera wiarygodnego i wyrazistego. Jedyna nie jest jednak jednowymiarowy – pod twardą powierzchownością kryje się człowiek zdolny do refleksji, szczególnie gdy śledztwo zaczyna sięgać zbrodni dokonanej ponad dwudziesta lat wcześniej. Ślady prowadzą do szpitala psychiatrycznego, w którego murach funkcjonuje Departament Indoktrynacji Wskazanej, pomagający obywatelom zagubionym w realiach socjalistycznego świata.

Na uwagę zasługuje również porucznik Milena Milewska – młoda, ambitna funkcjonariuszka, która dopiero buduje swoją pozycję w strukturach MO. Jej relacja z Jedyną została przedstawiona z wyczuciem – to nie tylko zawodowa współpraca, ale też subtelna nić porozumienia oparta na wzajemnym szacunku. Jedyna jako jeden z nielicznych dostrzega w Milewskiej coś więcej niż tylko urodę, co czyni ten duet interesującym i autentycznym. Nie można pominąć także pułkownika Wiktora Jellenia – postaci o skomplikowanym charakterze i kontrowersyjnych metodach śledczych. Jeleń jest przekonany, że nie ma ludzi niewinnych, są tylko osoby źle przesłuchiwane.

„Mordercza proteza” to wciągająca, solidnie skonstruowana powieść. Styl Frendera pozostaje oszczędny i chwilami surowy. Autor sprawnie dawkuje informacje, utrzymując napięcie aż do samego finału. Umiejętne splatanie wątków przeszłości z teraźniejszością oraz wprowadzenie do fabuły „elementów nadprzyrodzonych” nadaje tej mrocznej powieści dodatkowej głębi, czyniąc z niej coś więcej niż tylko klasyczny kryminał. Polecam.

 

Kryminał na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/igor-frender-mordercza-proteza-p-559.html

 

Wydawca: CM

Seria wydawnicza: Nowy polski kryminał

ISBN: 978-83-66704-16-9

Rok wydania: 2020

Liczba stron: 270

---

[1] Recenzja powieści Igora Frendera „Człowiek-Jatka”: http://www.zapomnianabiblioteka.pl/2026/03/czowiek-jatka.html

„Oblężenie Warszawy”

 

Walery Przyborowski „Oblężenie Warszawy”

 

Warszawa, maj 1794 roku. W kierunku stolicy zbliżają się wojska pruskie. Wszyscy gorączkowo przygotowują się do obrony. Wśród warszawiaków, którzy postanawiają walczyć o swoje miasto, znajdują się porucznik Gwardii Obywatelskiej Józef Balcer oraz rybak Wojtek. Każdy z młodzieńców ma swoją ukochaną i każdy doświadcza nieszczęśliwej miłości. Ukochana Józefa, piękna Klara, jest córką niemieckiego młynarza. Jeszcze piękniejsza od niej Andzia – wybranka Wojtka – wpada w oko samemu księciu Józefowi Poniatowskiemu. Mężczyźni dwoją się i troją, by nie stracić swych wybranek. Młynarz krzywo patrzy na Balcera i chętnie wydałby córkę za jednego ze swoich rodaków. Klara nie chce jednak o tym słyszeć i ucieka wraz z ukochanym od ojca. Podobny dramat przeżywa rybak Wojtek.

Tłem emocjonujących przygód i tragicznych perypetii miłosnych dwóch par są przygotowania Warszawy do oblężenia. Wśród tłumu obrońców widzimy żebraka o przezwisku „Barani Kożuszek”. Mężczyzna podburza tłum i pojawia się wszędzie tam, gdzie może wydębić nieco grosza. To jedna z kilku postaci historycznych występujących na kartach książki. Nie zachowało się niestety prawdziwe nazwisko żebraka. W powieści pojawia się także brat króla, prymas Michał Jerzy Poniatowski, a jego wątek krzyżuje się z losami wspomnianej wcześniej Andzi.

Akcja książki toczy się głównie wśród ubogich mieszkańców stolicy. Chaty rybaków i podejrzane karczmy kontrastują z wykwintnymi wnętrzami rezydencji prymasa. Co ciekawe, książę Józef Poniatowski został tu przedstawiony nie tylko jako wielki wódz, lecz również jako lekkoduch i uwodziciel. Powieść Walerego Przyborowskiego ukazała się w 1879 roku i jest jednym z kilku utworów, w których ten niegdyś niezwykle popularny autor opisał wydarzenia rozgrywające się w Warszawie kilka dekad wcześniej. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-oblezenie-warszawy-powiesc-historyczna-z-konca-xviii-w-p-1007.html

 

Wydawca: CM

ISBN: 978-83-68508-19-2

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 136

„Człowiek-Jatka”

Igor Frender „Człowiek-Jatka”

Okolice Poznania, lata 80 ubiegłego wieku. Obok jednego z ośrodków wypoczynkowych zostają znalezione zwłoki mężczyzny. Twarz ofiary jest bestialsko zmasakrowana. Wkrótce giną kolejne osoby a ich ciała zostają brutalnie okaleczone. Śledztwo w tej sprawie prowadzi kapitan Milicji Obywatelskiej Jan Jedyna. Wspiera go obdarzona nieprzeciętną urodą funkcjonariuszka - porucznik Milena Milewska oraz niezwykle przeciętny kolega – podporucznik Jacek Żenad. Milicjanci starają się znaleźć ogniwo mogące  połączyć wszystkie zbrodnie. Niebawem dochodzą do przekonania, że aby doprowadzić  do wykrycia sprawcy należy sięgnąć do archiwalnych akt, i do powrócić do wydarzeń jakie rozegrały się w okolicy przed wieloma laty.

 

Każde pojawienie się Milewskiej w pobliżu któregoś z milicjantów sprawia, że ich serca zaczynają bić w szybszym tempie. O ile jednak zadurzony w Milewskiej Jedyna, pragnąłby spędzić z kobietą resztę życia, Żenadowi wystarczyłaby spędzona w towarzystwie Mileny jedna noc. Mimo, że Milewska nie zwraca na niego Żenad stara się jak może aby zrealizować swój cel i zaciągnąć ponętną koleżankę do łóżka. Nie można zapomnieć o przełożonym Jedyny i spółki. Pułkownik Wiktor Jelleń to niezwykle barwna, ale i groteskowa postać. Kiedy tylko trójka wspomnianych wyżej funkcjonariuszy pojawia się w jego gabinecie absurd zaczyna gonić absurd. Dziwne zachowanie pułkownika, jego brak umiarkowania w raczeniu się napojami wyskokowymi, budzi zdumienie i zażenowanie podległych mu milicjantów.

 

Sceneria oraz postacie głównych bohaterów, szczególnie osoba kapitana Jedyny, przywodzą nieco na myśl porucznika Borewicza z kultowego serialu kryminalnego „07 zgłoś się”. Akcja powieści jest niezwykle dynamiczna. Ośrodek wypoczynkowy, komenda milicji, plebania oraz stary cmentarz to tylko niektóre z kluczowych dla rozwoju fabuł miejsc. „Człowiek-Jatka” jest powieścią napisaną z dużym przymrużeniem oka. Autor co kilkanaście stron zaskakuje czytelnika nieszablonowymi, groteskowymi sytuacjami i zwrotami akcji. Pierwszy polski kryminał retro klasy B, jak wydawca określa niniejszą książkę, jest ciekawą propozycją dla czytelników lubiących twórczość autorów kryminałów milicyjnych. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/igor-frender-czlowiek-jatka-p-376.html

 

Wydawca: CM

Seria wydawnicza: Nowy polski kryminał

ISBN: 978-83-66022-63-8

Rok wydania: 2018

Liczba stron: 301

„Urwany ślad”

 

Kazimierz Korkozowicz „Urwany ślad”

 

Warszawa, początek lat 90. Mecenas Szymon Pożywka otrzymuje nietypowe zlecenie – dla tajemniczego mocodawcy ma odzyskać pamiętnik napisany przez emerytowanego prokuratora Anatola Duktowicza. Publikacja wspomnień prawnika mogłaby zaszkodzić wielu wysoko postawionym osobom. Sam Duktowicz nie zamierza jednak ulegać naciskom i chce doprowadzić do ich wydania. Druga strona również nie odpuszcza. Ktoś włamuje się do mieszkania prokuratora, lecz pamiętnik nie zostaje odnaleziony. Przyjaciel Duktowicza oraz jego córka Anita zaczynają obawiać się o jego bezpieczeństwo. Wokół kobiety pojawia się grono osób próbujących zdobyć jej zaufanie i dotrzeć do informacji mogących pomóc w odnalezieniu rękopisu.

 

Anita zgłasza swoje obawy na policji. Wkrótce potem autor pamiętnika zostaje śmiertelnie potrącony przez samochód podczas wieczornego spaceru. Wszystko wskazuje na to, że sprawcy od dłuższego czasu obserwowali mieszkanie ofiary i doskonale znali jej codzienne zwyczaje. Policja rozpoczyna śledztwo, a Anita postanawia na własną rękę odnaleźć pamiętnik, który stał się przyczyną śmierci pana Anatola. W tym celu wyrusza na Mazury, gdzie w leśnej głuszy znajduje się domek należący do prokuratora. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że tajemniczy zleceniodawcy wysyłają tam również swoich ludzi.

 

Pierwsze wydanie powieści Kazimierza Korkozowicza ukazało się w księgarniach w 1993 roku. Niewykluczone jednak, że „Urwany ślad” powstał znacznie wcześniej i – jak niektóre inne utwory autora – przez pewien czas pozostawał w szufladzie. Po latach tekst mógł zostać częściowo uwspółcześniony: milicję zastąpiono policją, a także dodano kilka odważniejszych scen erotycznych. Przemawia za tym również fakt, że w chwili publikacji powieści pisarz miał już ponad 90 lat. Polecam.

 

Kryminał na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/kazimierz-korkozowicz-urwany-slad-p-987.html

 

Wydawnictwo: CM

Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL

ISBN: 978-83-68508-01-7
Rok wydania: 2025

Liczba stron: 206

„Bitwa pod Raszynem”

 

Walery Przyborowski „Bitwa pod Raszynem”

 

Dzień 13 kwietnia 1809 roku zapisał się na długo w pamięci dziesięcioletniego Janka, mieszkającego w dworku w Łęgonicach, nieopodal Nowego Miasta nad Pilicą. Chłopiec staje się mimowolnym świadkiem rozmowy prowadzonej przez dwóch oficerów austriackich. Z jej treści wnioskuje, że zamierzają oni zorganizować porwanie księcia Józefa Poniatowskiego, który przebywa w pobliskim Nadarzynie.

Chłopiec nie zastanawia się długo. Świadomy niebezpieczeństwa postanawia ostrzec księcia. Niestety wkrótce zostaje schwytany przez Austriaków i zamknięty w dworskiej piwnicy. Udaje mu się jednak uśpić czujność wrogów, wymknąć z zamknięcia, pokonać pełną niebezpieczeństw drogę i w ostatniej chwili dotrzeć do Nadarzyna. Książę docenia bohaterską postawę chłopca i przyznaje mu order.

 

Wydana w 1881 roku „Bitwa pod Raszynem” to jedna z najbardziej znanych powieści historycznych dla młodzieży w dorobku Walerego Przyborowskiego. Popularnością ustępuje jedynie wielokrotnie wznawianej lekturze szkolnej „Szwedzi w Warszawie”. Zapewne niejeden młody czytelnik z wypiekami na twarzy towarzyszył Jankowi w jego przygodach i marzył, by – tak jak on – dokonywać heroicznych czynów. Tacy byli między innymi młodzi bohaterowie filmu „Bitwa o Kozi Dwór”, zrealizowanego na podstawie powieści Józefa Hena w 1964 roku. W jednej ze scen filmu chłopcy z niezamożnych rodzin, mieszkający na przedmieściach Warszawy, próbują wymienić właśnie te dwie powieści na wymarzoną, skórzaną piłkę futbolową.

 

Powieść może się podobać. Osią fabuły jest bowiem pełna przygód wędrówka Janka przez rozległe lasy, a historia i wątki patriotyczne stanowią jedynie dopełnienie i tło. Chłopiec wielokrotnie ociera się o śmierć. Zostaje uwięziony przez Cyganów, a następnie zaprzyjaźnia się z jednym z nich i razem uciekają z taboru. Jak to niemal zawsze bywa u Przyborowskiego, również i w tej powieści nie brakuje pierwiastków grozy i tajemniczości. Znajdziemy w niej jednak także kilka scen komicznych – wszak książka adresowana była przede wszystkim do młodych czytelników. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-bitwa-pod-raszynem-p-1006.html

 

Wydawca: Wydawnictwo CM

ISBN: 978-83-68508-21-5

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 140

„W cieniu przekleństwa”

 

Tadeusz Korkozowicz „W cieniu przekleństwa”

 

Prywatny pensjonat położony w malowniczej okolicy, pośród lasów i jezior, staje się miejscem dramatycznych i trudnych do wyjaśnienia wydarzeń. Według matki właścicielki ośrodka, Łucji Boguszowej, wszystko ma swój początek jeszcze przed II wojną światową. To właśnie wtedy Łucja zdradziła swojego męża z dużo młodszym kochankiem. Umierający małżonek zdążył rzucić na nią klątwę i zapowiedział, że zemści się na kobiecie nawet po śmierci. Upływ wielu lat sprawił, że wspomnienia o tamtych wydarzeniach niemal zupełnie wyblakły. Dopiero gdy na drodze łączącej pensjonat z pobliską miejscowością zostają zamordowane dwie młode kobiety, Łucja oraz jej córka Laura przypominają sobie o dawnej historii.

 

Okazuje się, że pensjonat zbudowano w miejscu, w którym niegdyś wznosiła się stara budowla obronna. Pod obiektem znajdują się rozległe podziemia wykorzystywane między innymi jako kotłownia i piwniczka, a także długi, częściowo zasypany tunel, którym można jednak niepostrzeżenie przedostać się do pobliskiego lasu. Kiedy po pewnym czasie ktoś próbuje zamordować starszą panią, Laura wpada niemal w panikę.

 

Nietrudno się domyślić, że osoby pociągającej za sznurki wszystkich wydarzeń należy szukać pomiędzy mieszkańcami i pracownikami pensjonatu. Wśród licznych gości wynajmujących pokoje przebywa także magik Borys Donner i to właśnie na nim w pierwszej chwili koncentrują się podejrzenia pozostałych. Nieformalne śledztwo próbuje prowadzić młody dziennikarz Jacek Chmara. Dopiero po pewnym czasie do akcji włączają się policjanci. Przesłuchania prowadzone są w jednym z pokojów, a nocami funkcjonariusz pozostaje na terenie obiektu i stara się nie tylko zapewnić bezpieczeństwo pozostałym, lecz również natrafić na ślad, który mógłby doprowadzić do rozwiązania tej niezwykłej zagadki.

„W cieniu przekleństwa” to jedna z najmniej znanych powieści Kazimierza Korkozowicza. Do 2025 roku nigdy nie ukazała się w formie książkowej. Polecam.

 

Kryminał na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/kazimierz-korkozowicz-w-cieniu-przeklenstwa-pierwsze-wydanie-ksiazkowe-p-980.html

 

Wydawnictwo: CM

Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL

ISBN: 978-83-68018-93-6
Rok wydania: 2025

Liczba stron: 192

„Księżniczka z Minsterberga”

 

Walery Przyborowski „Księżniczka z Minsterberga”

 

Dwór książąt cieszyńskich, późna jesień 1359 roku. Na turniej rycerski przybywają sławni rycerze z wielu krajów Europy. Zmagania obserwują między innymi książę mazowiecki Ziemowit oraz jego małżonka, młoda i piękna Ludmiła, księżniczka z Minsterberga. W jednym z ostatnich pojedynków znakomity rycerz niemiecki von Izenburg zmaga się z tajemniczym rycerzem w opuszczonej przyłbicy. Co najdziwniejsze wojak ów wjechał na arenę w barwach księżnej Ludmiły. Kiedy małżonka Ziemowita ujrzała rywala Niemca, jej lica okryły się bladością, co nie uszło uwagi bystrego księcia. Von Izenburg zwycięża w pojedynku i jako trofeum zdobywa okazały srebrny puchar, jego przeciwnika przed śmiercią ratuje interwencja heroldów.

 

Powieść Przyborowskiego przesycona jest atmosferą grozy i tajemniczości. Nastrój niesamowitości potęguje ponura sceneria starych zamczysk, rozległych puszcz jak również pora roku, chłodna jesień, mroźna zima oraz świszczący za oknami wicher. W wyziębionych zamkowych komnatach jesteśmy świadkami, rozmaitych intryg i knowań. Do wiekowego już Ziemowita dociera wiadomość o rzekomej niewierności małżonki. Porywczy i zazdrosny książę wydaje rozkaz zgładzenia uwięzionej w zamkowej wieży Ludmiły oraz dziecka, które niebawem ma przyjść na świat. Są jednak osoby, które spróbują ocalić jej życie. Rozpoczyna się wyścig z czasem. Czy wybawcy zdążą dotrzeć do zamku w Rawie nim na  szyi księżniczki zostanie zaciśnięta pętla śmierci?

 

Na kartach powieści pojawia się kilka postaci, które zapisały się w historii. Warto także zwrócić uwagę na jedną z drugoplanowych bohaterek, mianowicie Małgorzatę z Rosochów. Tej szlachciance książę powierza nadzór nad ciężarną małżonką. W trakcie rozwoju wydarzeń, gruboskórna na pozór kobieta staje jednak po stronie uwięzionej. Kiedy poznamy dramatyczną przeszłość pani Małgorzaty, kibicujemy jej do ostatnich stron. „Księżniczka z Minsterberga” to jedna bardziej interesujących, choć niestety mniej znanych powieści Walerego Przyborowskiego, nie była wznawiana od 1880 roku. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-ksiezniczka-z-minsterberga-powiesc-historyczna-z-xiv-w-p-1005.html

 

Wydawca: Wydawnictwo CM

ISBN: 978-83-68508-22-2

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 132

„Rendez-vous w hotelu ROYAL”

 

Andrzej Barcz „Rendez-vous w hotelu ROYAL”

 

Warszawa, pierwsza połowa lat 70. Na Okęciu ląduje samolot z Paryża. Na pokładzie znajduje się pracownik oddziału polskiej firmy „Corex”, Jan Kowalewski. W  trakcie odprawy celnej w bagażu mężczyzny celnicy odkrywają 1,9 kg czystej heroiny. Kowalewski zostaje zatrzymany, lecz w trakcie przesłuchań zarzeka się, że nic nie wie o znalezionych w schowku w walizce narkotykach. Również funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej, których przydzielono do sprawy przychylają się do opinii, że urzędnik „Corexu” jest jedynie pionkiem, a za przemytem białego proszku, którego wartość szacowano na około milion dolarów, stoi ktoś zupełnie inny.

 

W tym samum czasie z piątego piętra hotelu „Royal” wypada pracownica tej samej firmy, Lidia Rygielska. Funkcjonariusze wiążą te sprawy ze sobą, są przekonani, że ktoś usiłuje zatrzeć ślady i dlatego kobieta została zlikwidowana. Do Paryża wylatuje porucznik Paweł Wert z Komendy Głównej MO. Młody, zdolny oficer ma przeniknąć w środowisko pracowników „Corexu” i rozejrzeć się w sytuacji. Major Biesaga kategorycznie zabrania podwładnemu podejmowania zbędnego ryzyka i prowadzenia nieformalnego śledztwa na własną rękę. Po przybyciu do francuskiej metropolii Wert nic sobie jednak nie robi z zaleceń przełożonego i podejmuje brawurową grę z niebezpiecznym przeciwnikiem.

 

Kryminał Andrzeja Barcza został napisany z dużym rozmachem. Na kartach powieści znajdziemy kilka epizodów, które wyglądają jak wyjęte wprost z zachodnich filmów sensacyjnych. Nie brakuje emocjonujących scen na ulicach Paryża, pełnych napięcia spotkań w restauracjach i hotelowych pokojach. Główny bohater bez wahania stawia czoła szefom paryskiego przestępczego półświatka. Czytelnik, podobnie jak stołeczni milicjanci, do ostatnich stron nie ma pewności, kto kryje się za przemytniczym procederem. Powieść ukazała się po raz pierwszy w 1978 roku w popularnej kryminalnej serii wydawniczej „Ewa wzywa 07”. Polecam.

 

Kryminał na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/andrzej-barcz-rendez-vous-w-hotelu-royal-p-1040.html

 

Wydawnictwo: CM

Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL

ISBN: 978-83-68508-40-6

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 128

„Najazd o cześnikównę”

 

Walery Przyborowski „Najazd o cześnikównę”

 

Pierwsza połowa XVII wieku. Pan Krzysztof Wiszowaty, szlachcic ze wsi Samki w Ziemi Proszowickiej postanowił wybrać się w dalekie kraje. By zgromadzić środki na podróż sprzedał wieś Wrocimowice, która od wieków należała do jego rodziny, Samki zaś zdecydował się wydzierżawić. Nie łatwo było znaleźć chętnego na dzierżawę, aż któregoś dnia progi dworu w Samkach przestąpił niejaki Szymon Kosakowski. Nikt w okolicy nie znał szlachcica, okazało się jednak niebawem, że tajemniczy przybysz pochodzi aż z Podlasia. Z pewnymi kłopotami udało się dobić targu i Kosakowski na kilka lat stał się dzierżawcą rodowej wsi Wiszowatych.

 

Wbrew utartym zwyczajom Kosakowski nie próbuje nawiązywać kontaktów z sąsiadami, co więcej wyraźnie od nich stroni. Na domiar złego, jeden z sąsiadów wyśledził go na potajemnej schadzce z piękną Barbarą, córką pana cześnika Przęcławskiego. Dwór w którym zamieszkał nowy arendarz zmienił się nie do poznania, Kosakowski zamienił go w małą, lecz trudną do zdobycia fortecę. Rozpoczyna się nieformalne śledztwo mające ustalić kim naprawdę jest szlachcic z Podlasia, jakie skrywa sekrety jego przeszłość oraz dlaczego postanowił się osiedlić właśnie w tej okolicy.

 

„Najazd o cześnikównę” to kolejna z powieści Walerego Przyborowskiego, w której występuje szlachcic z gorącą głową Krzysztof Wiszowaty. Tym razem jednak jego udział jest jedynie epizodyczny. Oprócz wspomnianego śledztwa, na kartach powieści mamy dość dramatyczny wątek miłosny. Nietrudno się domyślić, że i tu pierwsze skrzypce odgrywa imć Kosakowski. Pojawia się również cała plejada panów braci. Są to głównie mieszkańcy okolic wsi Samki. Wiele humoru i zabawnych scen sprawia, że zupełnie zapomniana powieść Przyborowskiego, bawi i wzrusza także i dziś. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-najazd-o-czesnikowne-p-985.html

 

Wydawnictwo: CM

ISBN: 978-83-68018-98-1

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 84 

„Pożar we Wrocieryżu”

 

Walery Przyborowski „Pożar we Wrocieryżu”

Pierwsze wydanie książkowe

 

Bunty chłopskie, 1651 rok. Płonie dwór rodziny Libiszowskich we Wrocieryżu nieopodal Pińczowa. Do piastującego od niedawna tytuł wojskiego, pana Krzysztofa Wiszowatego przybywa posłaniec z prośbą o ratunek. Młody wojski nie odmawia, błyskawicznie zbiera ludzi i wyrusza z odsieczą do pobliskiego majątku. Bez trudu rozprawia się z buntownikami. W podziękowaniu za pomoc stary miecznik Libiszowski zaprasza pana Krzysztofa na szklanicę miodu. Miła rozmowa po pewnym czasie przybiera zgoła nieoczekiwany dla dzielnego młodzieńca obrót.

 

W dworze Wiszowaty poznaje piękną panią Libiszowską i z miejsca się zakochuje. Na niej mężczyzna również wywiera niemałe wrażenie. Libiszowska jest mężatką, a pod nieobecność małżonka pieczę nad nią i majątkiem sprawuje wspomniany wyżej miecznik. Staruszek dostrzega iskrzenie pomiędzy młodymi i doprowadza do opuszczenia dworu przez Wiszowatego. Dotarły do niego słuchy o niegdysiejszych podbojach miłosnych wybawcy Wrocieryża i nie zamierza dopuścić, aby kolejną ofiarą wojskiego stała się jego podopieczna. Pan Krzysztof nie może jednak zapomnieć o uroczej niewieście i wyrywa sobie głosy z głowy by za wszelką cenę doprowadzić do kolejnego spotkania. Na szczęście jest ktoś, kto rozumie rozterki miłosne zakochanych i uczyni wiele by im pomóc. Czy to jednak wystarczy aby przezwyciężyć trudności?

 

Nietrudno zauważyć, że w powieści Walerego Przyborowskiego dramatyczne wydarzenia są tłem dla równie dramatycznej historii miłosnej. „Pożar we Wrocieryżu” to jedna z kilku powieści tego niezwykle popularnego niegdyś autora, na kartach której pojawia się Pan Krzysztof Wiszowaty. W 2018 roku wydawnictwo CM wznowiło po latach „Przygody Pana Wiszowatego na obczyźnie”[1], natomiast w 2025 roku ukazała się powieść „Najazd o cześnikównę”[2]. Niniejsze, pierwsze wydanie książkowe „Pożaru we Wrocieryżu” oparto na edycji z 1876 roku, drukowanej na łamach „Tygodnika Romansów i Powieści”. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-pozar-we-wrocieryzu-pierwsze-wydanie-ksiazkowe-p-1015.html

 

Wydawnictwo: CM

ISBN: 978-83-68508-28-4

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 78

---

[1] http://www.zapomnianabiblioteka.pl/2019/03/przygody-pana-wiszowatego-na-obczyznie.html

[2] https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-najazd-o-czesnikowne-p-985.html

„To ja, umarły”

 

Kazimierz Korkozowicz „To ja, umarły”

 

Pierwsza połowa lat 70. Do schroniska położonego nieopodal miasteczka Jodłów w Bieszczadach, dociera informacja o wykonaniu wyroku śmierci na niejakim Cezarym Komasie. Mieszkający kilka miesięcy wcześniej w tym samym schronisku mężczyzna został skazany za szpiegostwo oraz dokonanie zabójstwa strażnika znajdującej się w pobliżu Wojskowej Bazy Remontowej. Co ciekawe, Komasa stanowczo twierdził, że to nie on zastrzelił ścigającego go strażnika. Mimo upływu czasu sprawa ta jest głównym tematem rozmów gości. Nic dziwnego, w schronisku dochodzi do całego szeregu trudnych do wyjaśnienia zdarzeń. Pokojówka przekonuje wszystkich, po każdej nocy krzesło przy stole, zajmowane niegdyś przez Komasę, jest odsunięte a na talerzach i sztućcach widoczne są wyraźne ślady używania.

 

Po pewnym czasie zostaje zamordowany jeden z gości a do schroniska przybywa major Szeruda. Celem oficera MO jest nie tylko wyjaśnienie zagadki tej zbrodni. Szeruda interesuje się również sprawą szpiegostwa i jest pewien, że ostatnie zabójstwo ma z nią ścisły związek. Śledztwo prowadzone przez majora Szerudę przypomina nieco poczynania przedwojennych detektywów. Mianowicie oficer gromadzi pensjonariuszy schroniska w jednym pomieszczeniu, rozmawia z nimi i zadaje pytania.

 

Przedstawiając sylwetki gości schroniska, Kazimierz Korkozowicz dba o to, aby na obrazie każdego pozostawić jakąś rysę. Dzięki temu zabiegowi czytelnik do ostatnich stron może podejrzewać każdego z pensjonariuszy o udział w szajce szpiegowskiej. Nie brakuje na kartach powieści bardziej widowiskowych scen. Ginie kolejna osoba, mieszkańcy schroniska spoglądają na siebie z coraz większą podejrzliwością. Kobiety zamykają się w pokojach na klucz, a nawet barykadują drzwi. Powieść Kazimierza Korkozowicza ukazała się po raz pierwszy w 1974 roku w bardzo popularnej wówczas serii „Labirynt”. Polecam.

 

Kryminał na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/kazimierz-korkozowicz-to-ja-umarly-p-967.html

 

Wydawnictwo: CM

Seria wydawnicza: Najlepsze kryminały PRL

ISBN: 978-83-68018-82-0

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 212

„Książę Józef Poniatowski. Rycerz bez skazy”

 

Walery Przyborowski „Książę Józef Poniatowski. Rycerz bez skazy”

 

Mroźna zima 1812 roku. Niedobitki wielkiej armii Napoleona wracają spod Moskwy. W ślad  za dziesiątkowanymi oddziałami podążają grupy maruderów. Jedna z takich grup napada na położony pośród rozległych lasów dwór w Przesiece. Dwór i folwark znajdujący się gdzieś w rejonie Mińska należą rodziny Wróblewskich. Gospodarzy tu piętnastoletni młodzieniec Witold Wróblewski. Pod opieką chłopca znajduje się młodsza siostra Jadwiga. Dostrzegając niebezpieczeństwo Witold zabiera Jadwigę i z pomocą wiernego Macieja Sopoćki czmycha przed niebezpieczeństwem, zadając napastnikom poważne straty. Niemal cudem udaje się im ocalić życie. Postać starego konfederata Macieja wnosi do fabuły powieści wiele trafnych, zabarwionych humorem spostrzeżeń.

 

Niebawem skrzyżują się losy dzielnego Wróblewskiego z oddziałem polskich ułanów. Zostaje przyjęty do pułku krakusów i zauważony przez samego księcia Józefa Poniatowskiego. Książę dostrzega zaangażowanie młodego wojaka i postanawia zatrzymać go przy swoim sztabie. Od tej chwili Witold bywa wysyłany z rozkazami a także załatwia rozmaite inne sprawy poruczone mu przez wodza. Jest świadkiem kilku wydarzeń mogących wywrzeć istotny wpływ na dalsze losy kampanii. Zaprzyjaźnia się z oficerami, uczestniczy w balach, na których od czasu do czasu spotyka uroczą pannę Basię, którą wcześniej wyratował na jednym z gościńców z nie lada opresji.

 

Na postać Józefa Poniatowskiego patrzymy głównie oczami towarzyszącego mu wiernie młodego oficera. Dla Wróblewskiego książę faktycznie jest postacią o nieskazitelnym wizerunku. To żołnierz, dla którego honor jest sprawą najważniejszą. Witold jest bezwzględnie przekonany, że każdy rozkaz wydany przez księcia jest najlepszy dla ojczyzny. Jedynie przez chwilę ma wątpliwości, czy decyzja o wyprowadzeniu wojsk polskich z kraju i wyruszeniu na pomoc Napoleonowi jest właściwa. Przesycona patriotyzmem powieść „Książę Józef Poniatowski. Rycerz bez skazy” to najprawdopodobniej ostatnie dzieło, które wyszło spod pióra Walerego Przyborowskiego. Polecam.

 

Powieść na stronie wydawcy:

https://www.wydawnictwocm.pl/walery-przyborowski-ksiaze-jozef-poniatowski-rycerz-bez-skazy-p-993.html

 

Wydawca: Wydawnictwo CM

ISBN: 978-83-68508-09-3

Rok wydania: 2025

Liczba stron: 224